Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

«Το ζεν που θα κουβαλήσεις μαζί σου εκεί πάνω»

Άνδρες και γυναίκες περνούν πολύ χρόνο σε προπατζίδικα. Η διακόσμηση είναι σχεδόν παντού ομοιόμορφη, αν εξαιρέσεις κάτι παλιούς συνοικιακούς ναούς της τύχης που έχουν κρεμασμένα τα πορτραίτα μυθικών μορφών, όπως ο Ντιέγκο, o Χατζηπαναγής, o Σόκρατες, ο Σαραβάκος, o Μαύρος, o Τζόλε, ο Γκάλης, ο Γιαννάκης, κι άλλους μικρούς ή μεγάλους ήρωες της Κυριακής.

Με την καθολίκευση του τζόγου, ειδικά του στοιχήματος, σε κάθε πιθανή ή απίθανη δραστηριότητα – μέχρι και για σκυλομαχίες τζογάρεις πια - και την χρονική του επέκταση, άλλαξε και το ντεκόρ.
Παντού οθόνες – δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω, στο τέλος και στον καμπινέ θα μπoυν - στα τραπέζια δελτία, εφημερίδες στοιχήματος, τασάκια.
Αυτό τον σκοπό ενός ιδιότυπου εγκλεισμού σε συνδυασμό με την εκμετάλλευση του όποιου ελεύθερου χρόνου εξυπηρετεί άλλωστε το μοντέλο του καφέ-προπό, το οποίο πολλαπλασιάζεται τα τελευταία χρόνια.
Σήμερα το απόγευμα, στο ήσυχο, καθαρό και ζεστό προπατζίδικο που ανακάλυψα τελευταία, μου έκανε εντύπωση η εξής επιγραφή – σε ένα κάθετο πινακάκι, γραμμένο με μπλε μαρκαδόρο :
«Το μόνο ζεν που θα βρεις στις κορυφές των βουνών είναι το ζεν που θα κουβαλήσεις μαζί σου εκεί πάνω».
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο είδα ότι πρόκειται για αφορισμό του Αμερικανού Robert Pirsig, συγγραφέα του βιβλίου το "Ζεν και η συντήρηση της μοτοσυκλέτας".
Το βιβλίο του, γεννημένου το 1928, Pirsig διερευνά την έννοια των αξιών στη ζωή, μέσα από αναφορές στην ιστορία της φιλοσοφίας και ειδικότερα στον Σωκράτη, τους Σοφιστές και τον Πλάτωνα, όπως διαβάζουμε στη wikipedia.

Ειλικρινά, δεν το περίμενα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου