Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Σπάνια μαθαίνουμε «πού πήγε το χρήμα»

Στον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη της 18ης Δεκεμβρίου 2016 στη στήλη ‘Στη μνήμη αγωνιστών’ διαβάζουμε:
«Στη μνήμη του Φιντέλ Κάστρο, προσφέρουμε το ποσό των 500 ευρώ στο ΚΚΕ με την ευκαιρία της συμπλήρωσης των 100 χρόνων από την ίδρυση του (…). Το ΚΚΕ στάθηκε ο πιο συνεπής υπερασπιστής της κουβανέζικης επανάστασης και του Φιντέλ.

Το ποσό προσφέρουν κομμουνιστές, κάτοικοι της Ελούντας του Δήμου Αγίου Νικολάου μέσω ΚΟΒ Αγίου Νικολάου Κρήτης».
Συμπεράσματα: έστω μετά θάνατον ο δικτάτορας κάστρο ενισχύει το Κόμμα. Η μνήμη κινητοποιεί – άλλοι τα δίνουν σε ορθόδοξες εκκλησίες, άλλοι στον μηχανισμό. Ο μηχανισμός δικαιώνεται για τη συνέπεια και την επιμονή του – δεν είναι λίγο το χρήμα.
Η παράδοση της δωρεάς, υπό δημόσια θέα, την οποία συναντάμε σε περιπτώσεις συλλόγων, αδελφοτήτων, χωριών ανά την Ελλάδα, βρίσκει εφαρμογή και στην περίπτωση ενός κόμματος του ελληνικού κοινοβουλίου, το οποίο με το δισέλιδο στον Ριζοσπάστη τιμά μέλη του στη μνήμη των οποίων γίνονται οι δωρεές.
Με μια σημαντική διαφορά – στα εφημεριδάκια των πολιτιστικών συλλόγων της ελληνικής επαρχίας πολλές φορές δημοσιεύεται ο οικονομικός απολογισμός της χρονιάς – τόσα το πανηγύρι, τόσα οι αφίσες, τόσα οι μπύρες, τόσα ο εξωραϊσμός της αυλής του ιερού ναού.
Στην περίπτωση των κομμάτων, όπως και της εκκλησίας, σπάνια μαθαίνουμε «πού πήγε το χρήμα»…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου