Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

ΕΡΑ: Παγκόσμια ημέρα ραδιοφώνου με κενά μνήμης

Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου
Η σημερινή απόφαση της ΕΡΑ (Πρώτο Πρόγραμμα) να μην αναφερθεί, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου, στα δυο χρόνια που κράτησαν ορθάνοιχτο το ραδιόφωνο και εμπλούτισαν τη σχέση της κοινωνίας για το μέσο, μόνον σκοπιμότητα κρύβει.


Κατά τα άλλα, το σημερινό αφιέρωμα (http://www.ert.gr/i-elliniki-radiofonia-giortazi-tin-pagkosmia-imera-radiofonou/), το οποίο επικεντρώθηκε στα 70 χρόνια της ελληνικής ραδιοφωνίας, είχε ενδιαφέρουσες στιγμές: Τον πολιτικοποιημένο ραδιοπειρατή, δημοσιογράφο σήμερα Γιάννη Χρυσοβέργη, μέλος στις αρχές του ’80 των κινήσεων για την ελεύθερη ραδιοφωνία, τον Γιώργο Κουρουπό που μίλησε στον Π. Παπαδόπουλο για τον Χατζιδάκι και το Τρίτο, τη συζήτηση του Ανδρέα Παπασταματίου με πρώην διευθυντές (παρότι ακούσαμε τον Γ. Τζαννετάκο να μας μιλά για μάνατζερ και άλλα τέτοια), τον Γιώργο Γούσια, που μας μίλησε για την Deutche Welle, το BBC, το Ράδιο Μόσχα, την "Ανθούλα" (ράδιο Βουκουρέστι), τον Πάνο Χρυσοστόμου και τον Γιάννη Πετρίδη οι οποίοι έκαναν αναφορά στην εποχή του "μαύρου".
Λίγες ημέρες μετά το ‘μαύρο’ της 11ης Ιουνίου έγραφα το εξής: «Η ΕΡΤ είναι κομμάτι της μνήμης - της συλλογικής μνήμης. Οι εξουσίες, κάθε είδους εξουσίες, πράσινες, κόκκινες, μπλε, ροζ, μαύρες, θέλουν να σβήσουν τη μνήμη, να τη διαστρέψουν, να την περιχαρακώσουν, να την διαβάσουν με τον δικό τους τρόπο- ως κέρδος και απόλυτη εξουσία. Όχι, τη μνήμη των Ελλήνων, όπως μηχανικά επαναλαμβάνει ο αριστερός πατριωτισμός και η κεκαλυμμένη δεξιά, αλλά την παγκόσμια συλλογική μνήμη, τη μνήμη των καθημερινών ανθρώπων» (http://www.atpreveza.gr/index.php/stiles/guest/item/5313-ert-mnimes-kai-prooptiki-tou-giorgou-papaxristodoulou.html).
Αυτή τη συλλογική μνήμη, τη μνήμη όλων εμάς ως ακροατών, την υπερασπίστηκαν όσοι απολυμένοι δεν προσχώρησαν στη ΔουΤου-ΝΕΡΙΤ. Την υπερασπίστηκαν, με την αμέριστη συμπαράσταση χιλιάδων αλληλέγγυων σε όλη την Ελλάδα που απέκτησαν καθημερινή πρόσβαση σε έναν δημόσιο κοινωνικό πόρο, όπως είναι οι ραδιοφωνικές συχνότητες. Σε ένα πρωτοφανές εγχείρημα αυτοδιαχείρισης, όπως ανέφερε το σποτάκι της ΕΡΑ Ζακύνθου, το οποίο πολλές φορές το κατάφερε να δώσει φωνή στους από κάτω: τους αποκλεισμένους, τους ανέργους, τους ανθρώπους που παλεύουν για τη γη και την ελευθερία (Σκουριές). Αυτόν τον αγώνα τον συνεχίζουν όσοι εντός της ΝΕΡΙΤΕΡΤ ακόμη αντιστέκονται, αλλά και το ραδιόφωνο της ERTopen (www.ertopen.com) εκπέμποντας σε Αττική, Εύβοια, Βοιωτία, Φωκίδα, βόρεια Πελοπόννησο, Χανιά.
Όσοι μπήκαν σε εκείνον τον αγώνα με τη μυωπική λογική της αλληλεγγύης σε μια μάχη που φορούσε αποκλειστικά το δικαίωμα στην εργασία, κατάλαβαν γρήγορα ότι κάτι παραπάνω διακυβευόταν από τη δουλίτσα: η αξιοπρέπεια. Η αξιοπρέπεια μας ως Κοινωνία απέναντι σε ένα καθεστώς το οποίο στρέφεται ενάντια στην ίδια την Ύπαρξη. Όπως και σήμερα.
Την ΕΡΤ την κράτησαν ζωντανή, τη μεταμόρφωσαν, την κοινωνικοποίησαν, την επαναλειτούργησαν, λοιπόν, οι απολυμένοι και οι αλληλέγγυοι/ες.
Σε ένα αποκεντρωμένο δίκτυο με τουλάχιστον τρεις πυλώνες: ERTopen, τηλεόραση ΕΡΤ3, περιφερειακοί ραδιοσταθμοί.
Σε μια μάχη που άφησε θετική παρακαταθήκη στην ακατάπαυστη μάχη για κοινωνική και αμεσοδημοκρατική διαχείριση των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων.
Δεν την επαναλειτούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ και η συγκυβέρνηση του με την οποία επιστρέφουμε πλέον στο συγκεντρωτικό μοντέλο διοίκησης από το κέντρο και τις κατά τόπους επιτροπείες, ένα μοντέλο το οποίο αποστρέφεται την τοπικότητα, τις συλλογικές διαδικασίες, τη συμμετοχή των πολιτών ευνοώντας τη μεγάλη κλίμακα και την κρατική διαχείριση.
Στον εαυτό τους "χρωστούν" χάρη οι πρώην απολυμένοι – όχι στους ματαιόδοξους προσωρινούς διαχειριστές της δημόσιας περιουσίας, που σήμερα απέφυγαν επιμελώς να αναφερθούν στα δυο χρόνια.
Θα μπορούσαν να το κάνουν, έστω για τα μάτια του κόσμου. Καλύτερα ίσως. 
Διότι θα ήταν υποχρεωμένοι να απολογηθούν για το τι παρέλαβαν την 11η Ιουνίου 2015 και το τι έχουν πράξει. Για το κόψιμο της εκπομπής Zonna Rosa, τον συγκεντρωτισμό στη διοίκηση, την ειδησεογραφία που θυμίζει εποχές Μαρούδα και Παναγόπουλου, την αδιαφορία τους απέναντι στις απειλές του Μπόμπολα και της ElDorado εναντίον της εκπομπής «Αντιδραστήριο» που συνεισέφερε στη γνώση μας για το τι συμβαίνει στις Σκουριές της Χαλκιδικής.

Γνωρίζουμε φυσικά ότι η συλλογική μνήμη παραμένει ζωντανή. 
Μόνον που αυτή τη φορά αναρωτιέμαι τι θα έχουμε να υπερασπίσουμε από αυτό που θα παραδώσει η τρόικα της «νέας» ΕΡΤ. Το τελευταίο αφορά ιδιαιτέρως όσους σήμερα έγιναν συριζικότεροι του ΣυΡιΖΑ νομίζοντας ότι ακόμη κυβερνούν οι Σαμαροβενιζέλοι. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου