Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

"Τα πουλάμε για σίδερα" (photostory)



Να σε βγάλω μια φωτογραφία, τον ρωτάω κάπως διστακτικά. Σηκώνει το κεφάλι, γυρίζει το σώμα του προς το μέρος μου, η γυναίκα του παραμερίζει από μπροστά μου προσπαθώντας να αποφύγει το φακό, ενώ στα δεξιά μου η μικρή με το ποδήλατο σταματά για λίγο. Ναι, μου απαντά πρόσχαρα. 

Χαμογελά. Εγκάρδια. Φωτογραφίζω. Δεν έχουμε τι άλλο να κάνουμε, τα πουλάμε για σίδερα, προσθέτει, κάπως απολογητικά. 

Πριν ρωτήσω τι ώρα ξεκινάς το πρωί, η μικρή έχει ήδη πεταχτεί να μπει κι αυτή στο κάδρο, ενώ η μαμά παραμέρισε, φοβισμένη, στα αριστερά. 

Προς στιγμήν σκέφτομαι να μην φωτογραφίσω ένα παιδί, μόνο που η αποφασιστικότητα της μικρής, είναι τόσο μεγάλη, που πατάω πάλι το κουμπί. 

Ξεκινάμε το πρωί κι άμα βρίσκουμε πάμε, απαντά. 
Χωρίς να ρωτήσω ονόματα, καταγωγή, διαμονή, τους αφήνω, με ένα χαμόγελο κι εγώ, ώστε να συνεχίσουν το καθημερινό ταξίδι τους. Στον θαυμαστό κόσμο των σκουπιδιών που αφήνει πίσω του ο καταναλωτισμός ανακυκλώνοντας ταυτόχρονα κάποια απομεινάρια του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου