Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

«Οι δράσεις στο βουνό ρίχνουν τις μετοχές»

Εκδήλωση στην Κομοτηνή ενάντια στην εξόρυξη χρυσού 
Ρεπορτάζ, φωτογραφίες: Γιώργος Παπαχριστοδούλου


«Όσο γίνονται δράσεις στο βουνό, οι μετοχές πέφτουν. Μακριά από το βουνό, οι μετοχές ανεβαίνουν. Τόσο απλά». Ο Ηρακλής Τζαφέτας είναι ένας από τους διωκόμενους αλληλέγγυους στον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στην ανοιχτή εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές.
Γιατί βρέθηκε εκεί; Επειδή η εξόρυξη θα προκαλέσει περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή (νερό, δάσος), επειδή «όταν πήγα ένα χρόνο πριν στο βουνό ήταν γεμάτο βλάστηση και τώρα, πριν μία εβδομάδα, είδα εξάμετρους δρόμους, κρανίου τόπο».
Ο Ηρακλής διώκεται μαζί με άλλα 26 άτομα την υπόθεση του «Λάκκου Καρατζά», για μαχητικές διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν ενάντια στο έργο από τον Μάιο ως τον Αύγουστο του 2013, κατά τη διάρκεια των οποίων κάτοικοι και αλληλέγγυοι δέχτηκαν τη σφοδρή επίθεση της ελληνικής αστυνομίας, ακόμη και με χρήση πλαστικών σφαιρών, όπως καταγγέλθηκε.
Τώρα, η δικαιοσύνη, λειτουργώντας με τη λογική της συλλογικής ευθύνης και στοχεύοντας ουσιαστικά στην ποινικοποίηση της συμμετοχής στις διαδηλώσεις ενάντια στην εξόρυξη μέσα από την ενοποίηση δύο διαφορετικών υποθέσεων, τους ζητά να δώσουν δείγμα DNA ως ύποπτοι για συμμετοχή στην υπόθεση του εμπρησμού του εργοταξίου της εταιρείας (Φεβρουάριος 2013).
Ήταν το συμβάν το οποίο (εξ)ανάγκασε τα μεγάλα μίντια - όπως το Mega, συμφερόντων του μεγαλοεργολάβου Μπόμπολα ο οποίος συμμετέχει στην κοινοπραξία που έχει αναλάβει το έργο - να στρέψουν το βλέμμα στην πατρίδα του Αριστοτέλη.
Τα περισσότερα, ωστόσο, δεν καταπολέμησαν τη γνωστή μυωπία που τα διακρίνει όταν κάτοικοι ανά την Ελλάδα αντιστέκονται σε εξόφθαλμα σε φαραωνικούς σχεδιασμούς της εξουσίας. Η δημοσιογράφος Ντίνα Δασκαλοπούλου επισημαίνει πως η πλειοψηφία των μίντια λειτουργούσε και λειτουργεί ως εμπροσθοφυλακή του συστήματος αποσιωπώντας, από τα μέσα της περασμένης δεκαετίας, ό,τι συνέβαινε στη Χαλκιδική και κατασκευάζοντας ταυτόχρονα την εικόνα ενός εμφυλίου πολέμου μεταξύ των κατοίκων ώστε να υποστηριχτούν τα συμφέροντα των χρυσοθήρων.
Μεταφέροντας εμπειρίες από τις πρώτες ημέρες κάλυψης των γεγονότων για λογαριασμό της «Εφημερίδας των Συντακτών», αναφέρεται στην διαδήλωση 5.000 κατοίκων ενάντια στην εξόρυξη, αρχές Φλεβάρη του 2013. Ενώ οι δημοσιογράφοι συμφωνούσαν μεταξύ τους στο μεγάλο μέγεθος της διαδήλωσης, στο βραδινό δελτίο ειδήσεων του Mega, αίφνης, έγιναν 1.000.
Λίγες ημέρες αργότερα, στο ίδιο μέσο, οι χίλιοι άνθρωποι που συμμετείχαν σε μία σκηνοθετημένη διαδήλωση της κοινοπραξίας αίφνης αυξήθηκαν σε 5.000.
Στη Χαλκιδική, ωστόσο, εκτός από ειδήσεις, κατασκευάζονται και κατηγορούμενοι. Όπως σημειώνει ο Νίκος Νικοπολιτίδης, συνήγορος των διωκόμενων, η εξουσία πειραματίζεται σε νομικό επίπεδο ώστε τα κοινωνικά κινήματα να χαρακτηριστούν ‘εγκληματικές οργανώσεις’ κι έτσι η δράση τους να εξομοιωθεί με εκείνην της μαφίας.
Μολονότι -σύμφωνα με διεθνείς συμβάσεις- ένα βασικό χαρακτηριστικό της εγκληματικής οργάνωσης είναι ο προσπορισμός κέρδους το οποίο επ’ ουδενί λόγω μπορεί κανείς να ισχυριστεί στην περίπτωση της αντίστασης στο βουνό.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το νομικό και κατασταλτικό μοντέλο το οποίο εφαρμόζεται στη Χαλκιδική δεν αποκλείεται να χρησιμοποιηθεί ως πιλότος για άλλες υποθέσεις όπως η αντίσταση στην ιδιωτικοποίηση του νερού της Θεσσαλονίκης ή εναντίον κινήσεων πολιτών που υπερασπίζονται δυναμικά τη φύση.

ΑΩΟΣ ΚΑΙ ΠΗΛΙΟ
 
Στο παραπάνω πλαίσιο το διήμερο για ενάντια στις περιφράξεις των φυσικών αγαθών το οποίο διοργάνωσε, την Παρασκευή, 14 και το Σάββατο, 15 Μαρτίου, η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Κομοτηνής, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Adelante, υπήρξε μία μίνι συνάντηση κινήσεων ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, η υπόθεση της υπεράσπισης των δημόσιων φυσικών αγαθών από τις περιφράξεις που υψώνει η εξουσία, αφορά εξίσου την τοπική κοινωνία, καθώς εξορύξεις χρυσού σχεδιάζονται και στην περιοχή της Θράκης, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις, ενώ παράλληλα ανοίγεται ο δρόμος για μία αυτοδιαχείριση της ζωής σε τοπικό επίπεδο.
Την πρώτη ημέρα, ο Βαγγέλης Γαλανόπουλος μετέφερε ενδελεχώς τις λεπτομέρειες του αυτοοργανωμένου αγώνα των χωριών του Πηλίου ενάντια στην αρπαγή του νερού των πηγών τους από το Δήμο Βόλου, ενώ για τον αγώνα ενάντια στην εκτροπή του ποταμού Αώου από τη Βοβούσα του Ζαγορίου προς τα Γιάννενα μίλησε ο Γ. Παπαχριστοδούλου τονίζοντας τη σημασία ενός αυτόνομου κινήματος νερού το οποίο θα αποτρέψει την φραγματοποίηση των ποταμών στην Ελλάδα, τη γειτονική Αλβανία, τα υπόλοιπα Βαλκάνια και την Τουρκία αναδεικνύοντας τη σημασία της κοινωνικής διαχείρισης των φυσικών αγαθών.
Τι θα μπορούσε να σημαίνει μία ακύρωση της «επένδυσης» στη Χαλκιδική; Σύμφωνα με τη Ντ. Δασκαλοπούλου: «Τα αφεντικά των μίντια φοβούνται πάρα πολύ αυτό που συμβαίνει εκεί. Όπως το φοβούνται ο Αντώνης Σαμαράς και η τρόικα. Εάν αυτό το κίνημα κερδίσει, σε μία χώρα που έχει μπει πωλητήριο από άκρη σε άκρη, όλα τα υπόλοιπα κινήματα θα πάρουν κεφάλι. Και τους αφορά και για την Ευρώπη αφού σύντομα θα αλλάξει ο μεταλλευτικός νόμος - το όριο περιεκτικότητας σε χρυσάφι στο χώρα που θα επιτρέπεται η εκμετάλλευση του-, κάτι το οποίο σχετίζεται με πολλές χώρες στην ΕΕ».  


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου