Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Όταν η Χαλκιδική συνάντησε τον Αώο


Εκδήλωση αλληλεγγύης στα Γιάννενα για τον αγώνα ενάντια στην ανοιχτή εξόρυξη χρυσού

ΡΕΠΟΡΤΑΖ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιώργος Παπαχριστοδούλου

«Στα 64 μου βγαίνω αντάρτης στα βουνά. Το λέω εγώ που ανήκα τόσα χρόνια στη Νέα Δημοκρατία. Στην περιοχή μας δεν επικρατεί κατάσταση κομματική ούτε παραταξιακή. Είμαστε όλοι ένα. Για να σταματήσουμε την εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική». Ο Γιώργος Λαγότζας είναι ένας από τους κατοίκους της Ιερισσού, το σχεδόν κατεχόμενο χωριό από τις δυνάμεις καταστολής των περίφημων επενδυτών που επιχειρούν να λεηλατήσουν τη φύση και τη ζωή για ένα γραμμάριο χρυσού.


Η Ιερισσός στη βορειοανατολική Χαλκιδική την Τσικνοπέμπτη έχει επέτειο.

“Συμπληρώνεται” ένας χρόνος από την ημέρα (7/3/2013) που οι κατασταλτικές δυνάμεις εισέβαλαν βιαίως σε σπίτια κατοίκων, έριξαν δακρυγόνα στην αυλή του δημοτικού σχολείου, συνέλαβαν στο σωρό, τρομοκράτησαν, λειτούργησαν ως σύγχρονος στρατός κατοχής της κοινοπραξίας του μεγαλοεργολάβου Μπόμπολα και της καναδικής ELDorado στην οποία το ελληνικό πολιτικό σύστημα χάρισε την εκμετάλλευση του χρυσού. Για τους κατοίκους στην Ιερισσό αυτή η μίνι επέτειος (ημέρα που ενέπνευσε στο συγκρότημα ‘Υπεραστικοί’ το τραγούδι 'Μπήκαν στο χωριό τα ΜΑΤ' ) συμβολίζει το σθένος, την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που υπερασπίζουν τον τόπο τους, την αλληλεγγύη από όσους προσέτρεξαν από την υπόλοιπη Ελλάδα, ψυχή τε και σώματι, να συμπαρασταθούν στους κατοίκους και τον αγώνα τους.

Η παραπάνω πτυχή καθώς και οι προοπτικές του κινήματος ενάντια στην ανοιχτή εξόρυξη χρυσού ξεδιπλώθηκαν στη δημόσια συζήτηση που διοργάνωσε το Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014 στο συνεδριακό κέντρο της Περιφέρειας Ηπείρου, στα Γιάννενα, η τοπική πρωτοβουλία αλληλεγγύης, μία από τις πολλές που αναπτύχθηκαν πανελλαδικά τον τελευταίο χρόνο στο πλαίσιο της απόφασης των πολιτών να ακυρωθεί έμπρακτα, με κάθε μέσο, η περίφημη επένδυση και να δημοσιοποιηθεί ο αγώνας ενάντια στην εξόρυξη, οι αγώνες για τη γη και την ελευθερία. Η υπόθεση λεηλασία της Χαλκιδικής με πρόσχημα τον χρυσό χρονολογείται από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, όταν το διάστημα 1997-2000 ουσιαστικά είχε επιβληθεί στρατιωτικός νόμος στην περιοχή της Ολυμπιάδας απαγορεύοντας το συνέρχεσθαι ώστε να κατασταλούν οι διαδηλώσεις ενάντια στα μεταλλεία. Παρά τις οκτώ αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας που δικαίωσαν τους κατοίκους (άλλες τέσσερις ήταν θετικές στον αγώνα ενάντια στα χρυσωρυχεία στη Θράκη), αυτές δεν εφαρμόστηκαν.

Σύμφωνα με τον Τόλη Παπαγεωργίου, πρόεδρο του Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν εφαρμόζεται το άρθρο 24 που αφορά την προστασία των δασών, άρθρο το οποίο υποχωρεί μπροστά στο άρθρο 17 το οποίο αφορά την ανάπτυξη της μεταλλευτικής δραστηριότητας: «Σηκώσαμε το κεφάλι και είπαμε ως εδώ. Τέρμα η ανοχή. Εάν ανοίξετε τρύπες στο έδαφος για να μας θάψετε, εμείς δεν θα μπούμε μέσα. Έχουμε να διατηρήσουμε κάποια ψήγματα αξιοπρέπειας και να υπερασπιστούμε το δημόσιο συμφέρον». Σύμφωνα με τον ίδιο, όπως σημειώνει και ο συνταγματολόγος Γιώργος Κατρούγκαλος, πλέον την εποχή του μνημονίου ισχύει ένα παρα-σύνταγμα το οποίο λειτουργεί ολοφάνερα υπέρ των περίφημων επενδυτών παραβιάζοντας ταυτόχρονα θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών: «Το βιώνουν όλοι- με τις απολύσεις, τη διαθεσιμότητα, την καταπάτηση βασικών ελευθεριών».

Απέναντι στην παραπάνω κατάσταση, όπως επισημάνθηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης, οι κάτοικοι αγωνίζονται και για την υπεράσπιση του άρθρου 24 του Συντάγματος που προστατεύει τα δάση, υπερασπίζοντας ταυτόχρονα το ίδιο το Σύνταγμα, σύμφωνα με το ακροτελεύτιο άρθρο που υποχρεώνει τους πολίτες να αντισταθούν με κάθε τρόπο όταν παραβιάζεται. Ο κ. Παπαγεωργίου αναφέρθηκε ακόμη στη δήλωση του τέως προέδρου του ΣτΕ κ. Μενουδάκου, πριν από ενάμιση χρόνο, σε συνέδριο του ΣΕΒ, πως «εξαιτίας των κρίσιμων καταστάσεων που αντιμετωπίζει η χώρα η περιβαλλοντική νομολογία οφείλει να καμφθεί», προφανώς για να εξυπηρετηθούν τα εγχώρια και πολυεθνικά κερδοσκοπικά συμφέροντα, ενώ στάθηκε στη βιομηχανία κατασκευής διώξεων σε βάρος των κατοίκων και των αλληλέγγυων (30 δικογραφίες, επτά κακουργηματικού χαρακτήρα κατηγορίες, συνολικά 340 κατηγορούμενοι). «Δεν έχουμε όπλα στα χωριά μας. Με τα χέρια και τα πόδια μας παλέψαμε τις δεκάδες διμοιρίες», υπογράμμισε.

Το παράδειγμα του Αώου

Η σταδιακή εξάρθρωση της πάγιας φιλο-περιβαλλοντικής νομολογίας του ΣτΕ ώστε να προσαρμοστεί στα κερδοσκοπικά συμφέροντα σε συνδυασμό με την καταπάτηση της ευρωπαϊκής περιβαλλοντικής νομοθεσίας η οποία υποτίθεται θα προστάτευε την «παρθένα» ελληνική φύση γέννησε τη διαδικασία του fast track (διαδικασία ταχείας αδειοδότησης και υλοποίησης στρατηγικών επενδύσεων) η οποία, όπως εκτιμά η πρωτοβουλία αλληλεγγύης Ιωαννίνων, «δεν στοχεύει παρά να νομιμοποιήσει την αυθαιρεσία των κερδοσκόπων των εταιρειών».

Το fast track απλώνει τα νύχια του και στην Ήπειρο: οι πολιτικές μεθοδεύσεις με στόχο μία δεύτερη εκτροπή του ποταμού Αώου, από την καρδιά του εθνικού δρυμού της Βάλια Κάλντα, στη Βωβούσα του Ζαγορίου, αποτελούν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Παρά τη σύσσωμη αντίδραση των τοπικών κοινωνιών σε Ζαγόρι, Κόνιτσα αλλά και τη γειτονική Αλβανία στην οποία εκβάλλει ο μήκους 260 χλμ. ποταμός, παρά τα επιστημονικά στοιχεία τα οποία διαβεβαιώνουν ότι δεν απαιτείται μεταφορά νερού στο λεκανοπέδιο Ιωαννίνων για εμπλουτισμό της λίμνης Παμβώτιδας αφού ολοκληρώνεται σύντομα νέα αρδευτικό σύστημα και η λίμνη έχει αποκοπεί από τις φυσικές της πηγές, το έργο συμπεριλήφθηκε από το υπουργείο Περιβάλλοντος ως προτεινόμενο στο σχέδιο διαχείρισης υδάτινων πόρων της Ηπείρου. Όπως σημείωσε ο Χρόνης Δρούγιας, μέλος της Κίνησης Πολιτών για την προστασία του ποταμού Αώου, δεν προκύπτει ούτε κάποιο οικονομικό όφελος όσον αφορά την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας μέσω των δύο φραγμάτων που προβλέπονται κατά μήκος του αγωγού εκτροπής από τη λίμνη των πηγών Αώου προς τη λίμνη Παμβώτιδα.

Ο κ. Δρούγιας αναρωτήθηκε ρητορικά εάν η προτεινόμενη εκτροπή με τη μέθοδο της αντλησιοταμίευσης, χωρίς κατασκευή φράγματος, ώστε να παρακαμφθεί η απαγόρευση που επιβάλλει η νομοθεσία για το εθνικό πάρκο της β. Πίνδου, έργο που έχει αναλάβει η κοινοπραξία ΤΕΡΝΑ-ΔΕΗ Ανανεώσιμες, προωθείται από ένα κράτος του παραλόγου ή απλά και μόνο γίνεται ώστε να εξυπηρετηθούν εργολαβικά συμφέροντα.

Ο ίδιος επεσήμανε τον κίνδυνο ευρύτερης φραγματοποίησης του ποταμού καθώς δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel μιλά για σχέδιο νορβηγικών εταιρειών για κατασκευή περίπου 250 υδροηλεκτρικών φραγμάτων στα Βαλκάνια, εκ των οποίων τα οκτώ στον ποταμό Αώου. «Προσπαθούν να αρπάξουν ό,τι μπορούν να αρπάξουν από χώρες που μετατρέπονται σε τριτοκοσμικές», σημείωσε θέτοντας παράλληλα την ανάγκη να προσεγγίσουμε ως κοινωνία, ως πολίτες τη ζωή μας διαφορετικά, σε μία κατεύθυνση λιτότητας και σεβασμού απέναντι στη φύση.

Ραντεβού κινημάτων

Το παζλ αυτής της άτυπης συνάντησης των κινημάτων για την υπεράσπιση της φύσης και της δημοκρατίας συμπλήρωσαν παρεμβάσεις του Κώστα Δημητρίου, προέδρου του Συλλόγου Προστασίας του ποταμού Αράχθου καθώς και μελών της πανελλαδικής κίνησης ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου, δύο περιπτώσεις στις οποίες τα σχέδια των εταιρειών ηττήθηκαν, ήττες που επικυρώθηκαν κι από τις σχετικές ακυρωτικές αποφάσεις του ΣτΕ.

«Η Χαλκιδική αξίζει τον σεβασμό μας. Κατάφερε να γίνει κεντρικό θέμα της ελληνικής πολιτικής αντιπαράθεσης», υπογράμμισε από πλευράς του ο περιφερειακός σύμβουλος με την παράταξη «ΑΥΡΙΟ για την Ήπειρο» Γιάννης Παπαδημητρίου, επισημαίνοντας ότι η έκβαση της υπόθεσης θα αποτελέσει πρόκριμα για περιβαλλοντικά θέματα όπως η εξόρυξη πετρελαίου η οποία σύντομα θα απασχολήσει εντονότερα την Ήπειρο. Εκ μέρους της πρωτοβουλίας η Όλγα Ζίνη παρουσίασε αναλυτικά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της επικείμενης εξόρυξης τονίζοντας ιδιαιτέρως τους κινδύνους που απειλούν τη δημόσια υγεία και το πόσιμο νερό από τη διαχείριση των τοξικών αποβλήτων, των βαρέων μετάλλων και των τόνων δηλητηριώδους σκόνης, το ενδεχόμενο να ενταθούν τα πλημμυρικά φαινόμενα εξαιτίας της αποψίλωσης εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων στρεμμάτων δάσους (στην κοινοπραξία έχουν παραχωρηθεί 316 χιλ. στρ. με 95% δασοκάλυψη) ώστε να προχωρήσει η ανοιχτή εξόρυξη. Ο λόγος που επιλέγεται η ανοιχτή εξόρυξη που σημαίνει τεράστιες τρύπες στο έδαφος; Η χαμηλή περιεκτικότητα της περιοχής σε χρυσό…


Οι παριστάμενοι ανανέωσαν το ραντεβού στις διαδηλώσεις και τους αγώνες ενάντια στην εξόρυξη, καθώς και στο 2ο κάμπινγκ ενάντια στην εκτροπή το οποίο προετοιμάζει για το καλοκαίρι η Κίνηση Πολιτών στη Βωβούσα, όπου θα διεξαχθεί ο 2ος αγώνας ορεινής ποδηλασίας, τέλη Αυγούστου.

*Η ανοιχτή πρωτοβουλία αλληλεγγύης Ιωαννίνων ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική συναντιέται κάθε 1η και 3η Τετάρτη του μήνα στις 6 το απόγευμα στον κοινωνικό χώρο ‘μπαχτσέ’ (στοά Σάρκα, Ν. Ζέρβα 28-30, είσοδος από δεξιά).

Τη βρίσκουμε στο facebook με όνομα «Γιάννενα αλληλέγγυα στη Χαλκιδική» και στην ομάδα Τα Γιάννενα λένε όχι στην εξόρυξη χρυσού.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου