Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2014

Ένας "άσσος" για το τέρμα

Μπάλα και τσιγάρο στην αυλή της Ζωσιμαίας



Πέμπτη απόγεμα έξω από τη Ζωσιμαία. Στην αυλή μία παρέα πιτσιρικάδες παίζουν μπάλα. Σχεδόν πέντε επί πέντε. Το σύνθημα ηχεί στον δικό του ρυθμό, κόντρα στο θόρυβο της πόλης. Ναρκωτικά, φώναζε ένας τερματοφύλακας, γυναίκες και λεφτά, ο άλλος, τι να σου πουν εσένα όλα αυτά, ο πρώτος, ΑΕΚ ολέ, ΑΕΚ ολέ, ο δεύτερος. Χαμογελάω για αυτόν τον αναπάντεχο διάλογο των δύο…άκρων του ασφάλτινου γηπέδου.
Δεν είναι μόνο το κρύο που τους αναγκάζει να φωνάζουν.
Είναι η αρχέγονη μοναξιά της θέσης κάτω από τα δοκάρια. Η απόπειρα να συμμετέχεις περισσότερο στην εξέλιξη του ματς, έστω κι αν γνωρίζεις ότι σε περίπτωση που το τέρμα μείνει κενό, θα λείψει ο απαραίτητος όρος του οποίου η μοίρα είναι να αποσοβεί την εκπλήρωση. Το γκολ.
Κατά βάθος, ο τερματοφύλακας δεν στερεί τη χαρά. Της δίνει παράταση. Αποκαλύπτει τα όριά της.
Την καλεί να αποδείξει ότι αξίζει η Ιθάκη της ιδρωμένης διαδρομής από τη μία στην άλλη άκρη του τερραίν. 
Σε υποβάλλει στην ιδέα του ανεκπλήρωτου.
Ο αγώνας στο μεταξύ εξελίσσεται. 
Στέκομαι στα κάγκελα για τη φωτογραφία.
Τρία βήματα μετά το κλικ, ο ένας τερματοφύλακας πλησιάζει στα κάγκελα και ζητά τσιγάρο! Προσωρινά αρνούμαι, αλλά υποκύπτω αμέσως στην ιδέα της συνενοχής. Μας χωρίζουν άλλωστε καμιά 15αριά χρόνια και υποτίθεται ότι η δική μου ευθύνη είναι να τον προστατέψω. Αυτόματα, με επισκέπτονται ο Αλμπέρ Καμύ, ο Σόκρατες, ο Μαραντόνα, ο Κρόιφ κι άλλοι φιλόσοφοι της μπάλας. 
Η δύναμη του μύθου απλώνει το χέρι και δίνει τον «άσσο» στον τερματοφύλακα, ο οποίος αφού σχολιάζει ότι είναι Ολυμπιακός, αλλά τραγουδάει το σύνθημα επειδή γουστάρει, τρέχει να αποσοβήσει το γκολ. Δεν πρόλαβε.
Στην επόμενη ρουφηξιά...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου