Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Με ρωτάς με τι θυμώνω…


Photo: Λεωνίδας Μπακόλας -http://www.cameraobscura.gr/


Με ρωτάς με τι θυμώνω; Εσύ; Εμείς; Με εκείνους, είπες; Ποιοι είναι Εκείνοι και ποιοι Εμείς; Θολά τα πράγματα- σαν τον βυθό της λίμνης.
Θυμός σημαίνει πολλά.


Με την απάθεια, θυμώνω ρε! Τη δική μου και των άλλων. Α-πάθεια. Έλλειψη πάθους. Χωρίς ψυχή που λέμε. Να βγαίνει από μέσα σου, ντε! Το φυλλοκάρδι…
Θυμώνω με τα ανθρωπάκια εδώ στα Γιάννενα που γλείφουνε τον προϊστάμενο, το δήμαρχο, τον βουλευτή, όποιον βρούνε μπροστά τους, για λίγα ψίχουλα. Ματαιοδοξίας, ευρώ, φήμης…
γυμνοσάλιαγκες. Ερπετά που περιμένουν τη «ζωή» τους να τελειώσει σε έναν μεσημεριανό επικήδειο γεμάτο ψέματα.
«A, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο τόξερα τί κάθαρμα ήσουν, Tί κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα».
Με εκείνους που κρύβουνε τη γνώμη τους για να τα έχουνε καλά με όλους και όλες, λες και η συνείδηση, που έλεγε και ο Τσίρκας, είναι καπέλο να την πάρεις απ' το ένα καρφί να την κρεμάσεις στο άλλο.
Με εκείνους που υπόσχονται δέκα και κάνουν δύο.
Με εκείνους που περνιούνται για μεγάλοι και δεν είναι παρά κατασκευάσματα ενός κόσμου χτισμένου πάνω στην άγνοια.
Με τον ένοικο της πάνω πλατείας θυμώνω που συμπεριφέρεται σαν ηγεμόνας σε ένα κοπάδι που δεν έχει γνώμη παρά μόνο κάθε τέσσερα χρόνια.
Με τον ένοικο της κάτω πλατείας θυμώνω που τα ’χει πλακάκια με τα συμφέροντα, αλλά επικαλείται πάντοτε την κοινή λογική.
Με τα τοξικά δάκρυα για την Παμβώτιδα θυμώνω.
Με κείνους που το παίζουνε αριστεροί θυμώνω και όταν απολύουν έναν συνάδελφό τους, σιωπή που ακούγεται στο Μιτσικέλι.
Με τον γείτονα της διπλανής πόρτας θυμώνω που ακούει να δέρνουν μια γυναίκα ή ένα παιδί και σιωπά.
Με όσους κάνουν σούζες στην Καλλάρη θυμώνω.
Με εκείνους που δεν κόβουν αποδείξεις, αλλά κλέβουν τον πελάτη, αφού το ποτό … χρυσάφι.
Με τα γαμω - PR θυμώνω.
Με τον θάνατο από ανία.
Με τη λεηλασία της ζωής και της φύσης.
Με τους στρατόκαβλους.
Με όσους λένε: «Ένας Παπαδόπουλος χρειάζεται». Θυμώνω. Και λυπάμαι.
Με τον θυμό δεν θυμώνω. Ούτε με τον φόβο. Τους κατανοώ. Γκούγκλαρα τον θυμό και είδα: «Θυμός: Ένα καταστροφικό συναίσθημα».
Ουστ ρε! Καταστροφικές για την ψυχική μας υγεία είναι οι ντιρεκτίβες για το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε.
Θυμώνω σημαίνει νιώθω υγιής. Θυμώνω θα πει θυμάμαι. Θυμός ίσον έρωτας. Εκεί που όλες οι πράξεις οι επιτρέπονται: πρόσθεση, αφαίρεση, διαίρεση, πολλαπλασιασμός. Θυμός στην πόλη σημαίνει πως θα την φέρουμε ανάποδα ένα μερόνυχτο για να ακούσουμε το τραγούδι της θάλασσας. Θύμωσες, ε;

*Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή το τριήμερο [ project 2 ] Θυμός το οποίο διοργάνωσαν οι [nomades artcore] σε συνεργασία με την Multi-Art Projects το τριήμερο 5-7 Απριλίου 2013 στον παλιό σταθμό των ΚΤΕΛ Αθηνών στα Γιάννενα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου