Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

Ένα σινεμά στην πόλη, βρε παιδιά…

Τι κάνεις  Σάββατο βράδυ αν στο Πνευματικό Κέντρο
δεν πέφτει καρφίτσα
Στήλη για φέισμπουκ, τουίντερ : Writing in the wall
Ανεμώνες και γοργόνες
Γράφει ο Γιώργος Παπαχριστοδούλου

Σάββατο βράδυ, 16 Φλεβάρη, αποφασίσαμε να πάμε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών για να παρακολουθήσουμε τη συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (ΚΟΑ), με διευθυντή τον Γιώργο Βράνο.
Η συναυλία ενταγμένη στο πλαίσιο εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από την ένταξη των Ιωαννίνων στο ελληνικό Κράτος (τα αποκαλούμενα ‘Ελευθέρια’).
8:15, ένα τέταρτο πριν την έναρξη, κοσμοσυρροή! Κατάμεστη η αίθουσα του Πνευματικού, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία: κι όπως παρατήρησε ο φίλος Δημήτρης που είχε βρει μία θεσούλα με τον Κώστα, στα ορεινά, «γίνεται χαμός επειδή είναι τζάμπα, ενώ αν είχε συμβολικό εισιτήριο δύο ευρώ θα ήταν μισογεμάτη!». Ίσως.
Ωστόσο, οι εκδηλώσεις για τα 100χρονα, όπως ανέφερε στη συνέντευξη Τύπου της Παρασκευής 15/2 η Μαρία Στρατσάνη, διευθύντρια του Πνευματικού Κέντρου, χρηματοδοτούνται από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα ADRIONART κι έτσι παρέχεται η ευκαιρία της δωρεάν παρακολούθησης-ειδικά σήμερα, στην εποχή της κρίσης.
Ανεβήκαμε και στην πάνω αίθουσα- αντίστοιχη η εικόνα. Μέχρι και στα σκαλιά καθόταν ο κόσμος. Κατεβαίνοντας αντικρίσαμε μέχρι και τον αντιδήμαρχο Οικονομικών να αναζητά κάθισμα.
Το φιλότεχνο κοινό ανταποκρίθηκε και με το παραπάνω, λοιπόν.
Αλλού, είναι το θέμα. Σάββατο βράδυ, τι κάνεις στην πόλη, όταν μάλιστα έχει και λίγα χρήματα.
Θέατρο (στο Politheatro με 10 ευρώ το άτομο), δύο συναυλίες (στην Άγορά’ και στο Boxx με 12 ευρώ το άτομο) κι ύστερα;
Τσιπουράδικα, ορθάδικα, μπαράκια- τα είχαμε εξαντλήσει αυτή την εβδομάδα. Σινεμά;
Στο κέντρο της πόλης, πουθενά! Πρέπει να πας στον Λασπότοπο –τα έξοδα σε αυτή την περίπτωση αυξάνονται αν δεν έχεις αυτοκίνητο (όπως καλή ώρα εμείς, πώς να επιστρέψεις αν δεν μισθώσεις ταξί;).

Και τώρα, τι;
Ένα κενό στις πολιτιστικές επιλογές στην πόλης απλώθηκε μπροστά μας. Το είχαμε ξεχάσει. Όπως ξεχάσαμε το Μπίτα, τη Γρανάδα, οι παλιότεροι τον Ορφέα, οι νεότεροι το Πολυθέαμα, το τελευταίο μαχόμενο οχυρό του σινεμά στην πόλη. Σε κανέναν δεν αρέσουν το ρετρό και οι θρήνοι.
Το βίντεο, το DVD, το Home Cinema, το ίντερνετ, η στροφή στην ιδιωτική ψυχαγωγία, η από-συλλογικοποίηση μας, τα χρέη που έπνιξαν τα παραδοσιακά σινεμά, είναι ικανοποιητικές εξηγήσεις για την παρακμή και την εξαφάνισή τους σε συνδυασμό με την αδιαφορία των τοπικών αρχών που μεριμνούσαν μονάχα για την ιδιωτικοποίηση της Όασης, το γκρέμισμα του Ξενία, την μείωση της κεντρικής πλατείας, την εξυπηρέτηση των συμφερόντων.
Το κοινό, μοιραία, στράφηκε σε άλλους τρόπους θέασης της 7ης Τέχνης. Με ένα DVD αυτή τη στιγμή προβάλλουμε όποια ταινία θέλουμε είτε σε ανοιχτό δημόσιο χώρο είτε σε κλειστό, όπως συμβαίνει στα παλιά σφαγεία από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου, το Πολυθέαμα από την ΚΟΠΙ, ενίοτε και στον Κοινωνικό Χώρο (κάτω από το δημοτικό ωδείο). Οι προβολές αυτές, παρά την απόκλισή τους από τη κλασική μαγεία της μεγάλης οθόνης και την αίσθηση συμμετοχής που σου δίνει η κλειστή αίθουσα, έχουν μεγάλη ανταπόκριση.
Κι αυτό φανερώνει πως υπάρχει κόσμος στην πόλη που νοιάζεται για το σινεμά, κόσμος που αποζητά τη συλλογική και επι-κοινωνιακή διάστασή της μεγάλης οθόνης.
Αν και είπαμε πως η γκρίνια, παρότι πουλάει, δεν αρέσει σε κανέναν, αξίζουν μερικές επισημάνσεις:
-Πώς γίνεται ολόκληρη πόλη, όπως στα Γιάννενα, να στερείται ενός σινεμά στο κέντρο;
-Τι έχουν πράξει οι κατά καιρούς δημοτικές αρχές ώστε να αποκτήσουν οι πολίτες φτηνή πρόσβαση σε ένα αγαθό όπως ο πολιτισμός;
-Δεν θα μπορούσε να εξεταστεί η δυνατότητα να δημιουργηθεί ένα δημοτικό σινεμά το οποίο ίσα ίσα να βγάζει τα έξοδά του; Άλλες πόλεις, όπως η Πρέβεζα και η Χαλκίδα, πώς το κατάφεραν;
-Γνωρίζουμε τι απέγιναν οι μηχανές κινηματογραφικής προβολής των σινεμά που έκλεισαν;
Θα επανέλθουμε.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου