Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2012

Πανόραμα διαμαρτυρίας στα Γιάννενα


Πάνω από 6.000 άτομα στις δύο πορείες της Τετάρτης

Ηχηρό μήνυμα καταδίκης της εξαθλίωσης της κοινωνίας και της αφαίμαξης του εισοδήματος και της ζωής από το νέο πακέτο μέτρων (κοντά στα 12 δισ. ευρώ για...αρχή ώστε οι τράπεζες να λάβουν τη γενναία ενίσχυση των 24 δισ. ευρώ από το νέο δάνειο των 31 δισ. ευρώ, ενώ παράλληλα θα προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας) έστειλαν τα Γιάννενα το πρωί της Τετάρτης, 26 Σεπτεμβρίου κατά τη διάρκεια της 24ωρης πανελλαδικής απεργίας των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.
Πάνω από 6.000 διαδηλωτές πορεύτηκαν στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.
Κλειστά παρέμειναν αρκετά εμπορικά καταστήματα (εκτός από τους συνήθεις υπόπτους- καταστήματα πολυεθνικών, σούπερ μάρκετ και τα καφέ που δουλεύουν συνήθως μόλις οι συγκεντρώσεις ολοκληρώνονται), Στη μεγάλη συμμετοχή συνέβαλαν κατά πολύ η ηλιόλουστη, ζεστή ημέρα καθώς και το ότι επρόκειτο για την πρώτη απεργία, μετά το καλοκαίρι.

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Η πόλη και τα σύκα



Πόσα σύκα φάγατε φέτος; Εγώ, πολλά. Και μάλιστα χωρίς να αγοράσω κανένα. Επειδή αγροφύλακες δεν κυκλοφορούν στην πόλη (μόνο ανθρωποφύλακες!) θα σας πως ότι σχεδόν κάθε μέρα πηγαίνοντας με τα πόδια στη δουλειά, κόβω κι από ένα από τη συκιά που εξέχει σε ένα σημείο της διαδρομής.
Είναι μία συνήθεια καθόλου παραβατική- στρωματσάδα τα σύκα  πεσμένα στο δρόμο αφού κανείς δεν τα μαζεύει.

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Η Claudia και τα «αδειανά μας πουκάμισα»



«Όποιος δεν αγαπά τη ζωή δεν αγαπά το θάνατο. Τη φυσική εξέλιξη. Τότε, παραμένει δέσμιος της μεταφυσικής». Το λέει ένας εαυτός που αγαπά τον Καμύ με ριζοσπαστική σκέψη και το καζαντζακικό (γραμμένο στον τάφο του στον κούλε του Ηρακλείου): «Δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα. Είμαι λεύτερος». Η αντίληψη που έχουμε για τη ζωή και το θάνατο είναι μία όψη της σημερινής, πολύπλευρης κρίσης, η οποία – μη γελιόμαστε- δεν είναι αποκλειστικά οικονομική. Είναι κάτι περισσότερο, όσο κι οι ιέρακες της αγοράς και οι λάτρεις του κακοχωνεμένου μαρξισμού, θα ήθελαν το αντίθετο. Αφορά κάτι που θα ονομάζαμε συλλογική ψυχή, συλλογικό υποσυνείδητο. Τόσα χρόνια μαθημένοι να τα κάνουμε όλα μόνοι μας (επειδή έχουμε και μία καριέρα σε βάρος των άλλων να υπερασπίσουμε), τώρα πάθαμε σοκ που ο κόσμος- όπως τον μας δίδαξαν- δεν θα είναι έτσι. Γάμος, καριέρα, παιδιά, εξοχικό, πιστωτικές, μπάλα, κοσμήματα, καμιά βραδινή αρπαχτή, Ανάσταση στο χωριό με τα καλά και φανταχτερά μας, διακοπές στην παραλία με όλα τα συμπράγκαλα του σπιτιού μας (και με το ουίσκι σε γυάλινο ποτήρι). Τύπος και υπογραμμός στην κοινωνική μας συμπεριφορά, αλλά τύραννοι με τους συναδέλφους, περιπαικτικοί με τους αδύνατους, διαφορετικοί από τους ονειροπόλους loozers που πάλευαν για ένα πουκάσιμο αδειανό (την Ιδεολογίας τους που τους τράβαγε από το μανίκι),έξυπνοι, δήθεν διαβασμένοι. Νεοέλληνες νεόπλουτοι δηλαδή. Κι από πάνω το αίσθημα του περιούσιου λαού που τον κατατρέχουν όλα τα δεινά του κόσμου, αλλά αυτός έχει DNA και αντέχει. Δεν βαριέσαι αδελφέ, εμείς να είμαστε καλά. Ό,τι φάμε και ό,τι αρπάξει ο κώλος μας, που λέει και η παροιμία.
Είναι μία όψη του συλλογικού μας δράματος αυτή. Όλοι την καταλαβαίνουμε.
Τώρα που απομείναμε μόνοι κι έρημοι: χωρίς Κόμμα, χωρίς Κράτος, Χωρίς Εταιρεία, χωρίς Κονέ, χωρίς Φίλους, χωρίς Ψυχή, χωρίς ούτε ένα δράμι ανθρωπιάς αφού την είχαμε παίζει στο καζίνο της καριέρας. Δεν είναι η μόνη. Ευτυχώς. Είναι η χώρα των ανθρώπων που σκέφτονται και πράττουν ως πολίτες. Η χώρα εκείνων που δεν πιστεύουν στη μεταφυσική και τα κίβδηλα λόγια της «Εκκλησίας ΑΕ». Εκείνων που καταλαβαίνουν πως πίσω από τις περίφημες κουκούλες των Εξαρχείων κρύβεται ένας κόσμος γεμάτος με λουλούδια που θέλουν να ανθίσουν. Εκείνων που καταλαβαίνουν πως το νερό, τα φυλλώματα, ο αέρας ανήκουν σε όλους- δεν πωλούνται. Εκείνων που δεν παρασύρονται από το τυφλό μίσος για τον άλλο» και διαφορετικό. Εκείνων που θα συμβιβαστούν πέντε φορές, αλλά θα πουν κι ένα όχι.
Ο ένας κόσμος πάντως εφάπτεται στον άλλο- για να μην παρεξηγηθούμε. Το θέμα είναι ποιοι καταλαβαίνουν αυτό που είπε χτες η Κλαούντια Καρντινάλε: ««Ηρεμείς μόνον όταν ακολουθείς την ηλικία σου»!
*Η ιταλίδα ηθοποιός, Κλαούντια Καρντινάλε, 70 ετών σήμερα, παίζει την ταινία «O Gebo E A Sombra», που προβλήθηκε φέτος εκτός συναγωνισμού στο 69ο Φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας. Η δήλωση αλιεύτηκε από το Βήμα (ρεπορτάζ: Γιάννης Ζουμπουλάκης).