Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Χαλκίδα: Μία προοπτική για τον 9,65 fm

Του Γιώργου Παπαχριστοδούλου 
Το κλείσιμο του 9,65 fm, του σταθμού των εργαζομένων της Χαλκίδας και της Εύβοιας αποτελεί ένα ισχυρό πλήγμα στην τοπική ραδιοφωνική ποικιλότητα. 

Ιδιαίτερα σήμερα σε μία εποχή ολομέτωπης επίθεσης των αφεντικών σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής- πόλη, περιβάλλον, παιδεία, υγεία, εργασία, πολιτισμός. Όπως διαβάσαμε στον τοπικό Τύπο του Ιουλίου ο σταθμός έκλεισε επειδή διακόπηκε η χρηματοδότηση από την Εργατική Εστία. 
Η βελόνα του 9,65 είναι φορτωμένη γεμάτη αναμνήσεις.
«Μελωδίες του μεσημεριού» με τον βραχνό και αντιφατικό Δημήτρη Βλάχο, Στέλλα και Γιώργος μετά, Τρύπες, Άσιμος, Παπάζογλου, Μάλαμας, Σιδηρόπουλος, «Ο παλιός στρατιώτης», Γιώργος Τσίγκος και Μαύροι Κύκλοι, «Μπλε Βερίκοκο» με τον Αποστόλη Σέληνα, Γιώργος Παντελής, Νίκος Παπάνταζης, Ναντίν Γρηγορίου (κ.ά.). 
Μία συχνότητα, μία εφηβεία. Ετούτη τη φορά που γυρίσαμε στην γενέθλια πόλη, η είδηση ήρθε σαν μία μικρή εξαφάνιση του ενός ίχνους από την πόλη. Σαν τότε που έκλεισε το Βυζαντινό.
Ξέρουμε καλά πως αμφισβητείται και συρρικνώνεται το αγαθό της ελεύθερης πληροφόρησης του πολίτη (για να είναι πολίτης, όχι πελάτης, όχι υπήκοος και καταναλωτής), αγαθό που συμβάλλει στην ενίσχυση της δημοκρατίας ενάντια σε κάθε τυραννία. Είτε με την μιντιακή κρατική ή εταιρική προπαγάνδα, είτε με τις δεκάδες απολύσεις στον Τύπο, είτε με τη διαστροφή των ειδήσεων, είτε με τη συστηματική παραπληροφόρηση μέσα από τον καθημερινό μας βομβαρδισμό μας με άχρηστες πληροφορίες, είτε με την εμπορευματοποίηση της είδησης, είτε με το φιλτράρισμα από τα κομματικά κανάλια, είτε με την επικράτηση ενός χυλώδους, lifestyle μέσα από το οποίο εξωραΐζεται η εικόνα των νοσταλγών του τερατώδους ολοκληρωτισμού.

Με βάση τα παραπάνω και με δεδομένη την ανάγκη ο κόσμος της εργασίας κι ευρύτερα οι από τα κάτω να αποκτήσουν τη δική τους αυτόνομη φωνή, ο 9,65 θα μπορέσει να ξαναλειτουργήσει- κατά τη γνώμη μας- μέσα από ένα αμεσοδημοκρατικό, συμμετοχικό, συνεργατικό σχήμα το οποίο θα στηρίζεται σε εθελοντικές εισφορές των πολιτών (εργάζονται, δεν εργάζονται), με συμμετοχική συν- εργασία. Με συνεταιρισμό των εργαζομένων του και των πολιτών.
Με το πλεόνασμα που θα παράγεται, να διατίθεται για κοινωνικούς – κοινωφελείς σκοπούς (στήριξη ανέργων, συνταξιούχων, μεταναστών, οικολογικών δραστηριοτήτων, πολιτισμό).
Αν αφήσουμε τα χρήματα της Εργατικής Εστίας (τα οποία άλλωστε πάχυναν από τη δεκαετία του '50 τις τσέπες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας ώστε να μεσολαβεί στη διαμάχη κοινωνίας-αφεντικών), θα φανταστούμε και θα υλοποιήσουμε ένα αυτόνομο και αυτάρκες μέλλον.
Η συχνότητα είναι δημόσια - δεν ανήκει ούτε στη γραφειοκρατία ούτε το κράτος ούτε στους κερδοσκόπους του πολιτιστικού σκουπιδαριού.
Τα ερτζιανά περιμένουν λοιπόν...


*Δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα «Ευβοϊκός Τύπος»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου