Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

Βουβές εκλογές στο μεταίχμιο


“Εκλογές, κόμματα με φρου φρου κι αρώματα. Ψηφοφέλτια σταύρωνα κι όλη νύχτα...κάβλωνα”. Τζίμης Πανούσης στο τραγούδι και Γρηγόρης Ψαριανός στους στίχους από τα θυελλώδη 80's. Το θυμόμαστε κάθε περίοδο εκλογών επειδή δεν ψηφίζουμε κιόλας κι επειδή συνάμα αισθανόμαστε πολίτες.
Αλλά, ετούτη η περίοδος είναι βουβή.
Τόσο που την Πρωταπριλιά φανταζόμαστε ότι το πιο προφανές αστείο θα είναι να ακούσουμε πως οι κοινοβουλευτικές εκλογές θα γίνουν το καλοκαίρι επειδή...οτιδήποτε. Ελάχιστοι ασχολούνται με τις εκλογές συζητούσαμε χτες με έναν συνάδελφο.
Τους νοιάζουν άλλα: αν θα πάρουν τη θέση στην “Κοινωφελή Εργασία”, αν θα βρουν χρήματα να πληρώσουν το χαράτσι. Παλιότερα, αυτά τα εξασφάλιζε η πελατειακή σχέση. Πήγαινες στον βουλευτή ή το μηχανισμό (ο μηχανισμός είναι παντού: από το διπλανό γραφείο στη δημόσια υπηρεσία ως το...καφενείο της γειτονιάς) και γινόταν η δουλειά σου. Τώρα, το πολύ πολύ να σου στείλει κανά e-mail ή κανά μήνυμα στο facebook ο πολιτευτής, αλλά...
Αυτή η κατάρρευση του κύρους του πολιτικού συστήματος στη χώρα έχει δύο όψεις:
από τη μία ανοίγει το χώρο για μία αυτονομία της πολιτικής ώστε να ασκείται άμεσα - εκ των πραγμάτων- από τους ίδιους τους πολίτες,
από την άλλη ενδυναμώνει και μία τάση παραίτησης και ισοπέδωσης (“όλοι ίδιοι είναι, δεν αξίζει να ασχολείσαι, εσύ θα αλλάξεις τον κόσμο και θα τους βάλεις μυαλό, τα έχουν αποφασίσει οι μεγάλοι και ισχυροί”).
Σε αυτό το μεταίχμιο μεταξύ της ελευθερίας και της πλήρους απάθειας (με ολίγον από ολοκληρωτισμό νέου τύπου) βρισκόμαστε σήμερα.
Οι εκλογές (όχι, γενικώς, αλλά αυτές για την εκλογή αντιπροσώπων οι οποίοι ερμηνεύουν κατά το δοκούν τη λαϊκή βούληση χωρίς να λογοδοτούν-τι δημοκρατικό!)φαντάζουν κομμάτια του παλιού κόσμου.
Και ο παλιός κόσμος καταρρέει...
Τι θα γεννηθεί άραγε;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου