Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Διαφυγή: Ατομικά ή συλλογικά;

Οι φίλοι ονειρεύονται. Και σχεδιάζουν να διαφύγουν.Αλλά πώς;
Στην Αθήνα διέφυγε για ένα διήμερο η στήλη. Δεν έχει πολλά νέα να φέρει από την πρωτεύουσα παρά αυτό που, έστω και παραμορφωμένα και κατευθυνόμενα, μας μεταδίδουν τα μεγάλα, ηλεκτρονικά μέσα: μία κοινωνία σε παρακμή, αλλά και σε αναστάτωση.


Δύο πιτσιρικάδες για παράδειγμα συζητούσαν παραστατικά για τα όσα έγιναν την Κυριακή στο γήπεδο, δύο φίλοι αναζητούν με έκδηλη αγωνία μέχρι και να αγοράσουν τσιγάρα που λέει ο λόγος, μία φίλη σκοτείνιασε όταν άρχισε να μιλά για το τι τραβά στη δουλειά (η οποία μάλιστα βρίσκεται στην αιχμή της περίφημης νέας- κι ελάχιστα- φορολογούμενης οικονομίας). Εάν υπάρχει ελπίδα;
Λέξη που σε κοκκαλώνει η ελπίδα επειδή μεταθέτει στο μέλλον. Ας την πετάξουμε.
Οι ίδιοι άνθρωποι στους οποίους αναφερθήκαμε παραπάνω ονειρεύονται.
Και σχεδιάζουν να διαφύγουν.
Το πώς είναι το ερώτημα (και σε εμάς εδώ στην περιφέρεια που μας πιάνει καμιά φορά χασμουρητό από την ακινησία): ατομικά ή συλλογικά κι ελεύθερα; Το πρώτο το δοκιμάσαμε. Το δεύτερο;
*Στη φωτό το Boulevard Montmartre-Morning του Καμίγ Πισαρό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου