Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

ΚΚΕ, πατάτες και αυτόνομη γεωργία


Ξαφνιάστηκαν ίσως πολλοί από την πρωτοφανή επίθεση του ΚΚΕ στο μίνι κίνημα της πατάτας που παίρνει διαστάσεις, και χαρακτηρίστηκε από το κόμμα κάτι “σαν αυτά τα κόλπα που χρησιμοποιούν τα Super Market στο παιχνίδι των προσφορών”, αλλά δεν θα ’πρεπε.

Δεν είναι μόνο πως λίγο παρακάτω η ανακοίνωση επιτίθεται στους αγανακτισμένους των πλατειών, αλλά κάτι πιο βαθύ: το ΚΚΕ στην Ελλάδα, όπως και τα υπόλοιπα κόμματα, έχουν συνηθίσει να λειτουργούν ως μεσάζοντες των συμφερόντων των πολιτών (είναι ο μαρξισμός γενικά που θεωρεί ηλίθιο τον εργάτη ο οποίος χρειάζεται τον κηδεμόνα-Κόμμα για να τον απελευθερώσει- κούνια που τους κούναγε τους αντιπροσώπους μας).
Εάν λειτουργείς ως μεσάζων και βλέπεις την κοινωνία ως υλικό για καθοδήγηση, αυτό συμβαίνει. Άλλοι διακινούν πατάτες, άλλοι διακινούν ψηφοφόρους προφανώς!
Εκτός αν υπάρχει και καμιά κομματική επιχείρηση (κανά σούπερ μάρκετ πχ.) η οποία αγοράζει και πουλάει ακριβά, μέσω των μεσαζόντων, και πλήττεται από το “κίνημα”.
Και μισούν την αυτονομία. Ό,τι ξεκινά από τα κάτω. Για αυτό προτείνουν (κοτσάρουν σε καθετί) τον κεντρικό σχεδιασμό εννοώντας τον κρατικό- κομματικό έλεγχο. 
Για το ίδιο το κίνημα της πατάτας να πούμε αυτό: ασφαλώς και αποτελεί μία κοινωνική διεργασία από τα κάτω που έχει τη δική της δυναμική που δίνει το δικό της παράδειγμα αυτοοργάνωσης και καλώς να στηριχτεί.
Υπάρχει και μία άλλη διάσταση που παραλείπεται: η ποιότητα του ίδιου του προϊόντος, η διατροφική του αξία. Να φάμε τις πατάτες από το Νευροκόπι ή το λάδι από την Καλαμάτα, αλλά να μην είναι τίγκα στο χημικό. 
Δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε μία γεωργία της χημείας, μία γεωργία που σπαταλά τους υδάτινους πόρους.
Κάτι αντίστοιχο ισχύει με τη “ΔΩΔΩΝΗ” στην Ήπειρο που αυτές τις ημέρες κρίνεται η τύχη της αφού η Αγροτική Τράπεζα ετοιμάζεται να πωλήσει το μερίδιο της σε ιδιώτες: Καταναλώνουμε το γάλα της, τη φέτα, το τυρί, αλλά πόσο σίγουροι είμαστε πως τα ζώα δεν έχουν τραφεί με μεταλλαγμένη ζωοτροφή η οποία μπορεί φτάνει στο πιάτο μας;
Η στροφή στην αδιαμεσολάβητη διακίνηση των αγροτικών προϊόντων δεν μπορεί να μην συνοδεύεται από μία αγροτική συνείδηση που θα κοιτάει το κοινωνικό συμφέρον και όχι το προσωπικό κέρδος.
Έναν τέτοιον δρόμο δείχνουν μικρές αυτόνομες προσπάθειες παραγωγών από όλη την Ελλάδα οι οποίοι από καιρό (και στο περιθώριο της κυρίαρχης «πολιτικής») στράφηκαν στη βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία αντιστεκόμενοι στις πολυεθνικές.
Με το προσωπικό τους παράδειγμα, με τη σοφία της φύσης, με σεβασμό στην κληρονομιά του τόπου, σε  μικρή και ανθρώπινη κλίμακα, οριζόντια, κόντρα στη γεωργία της γενετικής μηχανικής, των μεταλλαγμένων και τους κρατικοδίαιτους συνεταιρισμούς που προωθούν τα προϊόντα των εταιρειών αγροεφοδίων (χημικά, φυτοφάρμακα, λιπάσματα) και αποτελούν τους ιδανικούς διεκπεραιωτές των κεντρικών σχεδιασμών.


ΥΓ. Μην ανησυχείτε. Δεν τα σκέφτονται αυτά στον Περισσό. Ούτε στο Μαξίμου. Οι μεν μας έλεγαν κάποτε πως δεν έγινε τίποτε με το Τσέρνομπιλ. Είναι οι ίδιοι που θέλουν την εκτροπή των νερών του Αχελώου για ποτίσουν τον κάμπο που παράγει το χειρότερο βαμβάκι στον κόσμο. Οι δε πάνε να μας πείσουν ότι την αγροτιά και την ύπαιθρο θα την σώσουν τα κομπιούτερ, τα πρότζεκτ για αγρότες- επιχειρηματίες, ενώ πατεντάρουν τον σπόρο για να μας τον πουλήσουν αργότερα πανάκριβο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου