Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Γιάννενα: 5.000 άνεργοι ενδιαφέρονται για μόλις 676 θέσεις!

Καθημερινή εικόνα είναι στα σκαλιά του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων στην οδό Γιοσέφ Ελιγιά οι ουρές ανέργων από όλες τις περιοχές του νομού Ιωαννίνων και κυρίως το Δήμο Ιωαννιτών οι οποίοι περιμένουν ώστε να καταθέσουν αίτηση για να ενταχτούν σε μία από τις θέσεις του προγράμματος “Κοινωφελής Εργασία”.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γ. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ από την Ενημέρωση


ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΟΥΡΕΣ
Είναι χαρακτηριστικό- όπως φαίνεται κι από τις φωτογραφίες- πως η ουρά των υποψηφίων απασχολούμενων (για να μιλήσουμε με τους όρους της εποχής) φτάνει μέχρι το πεζοδρόμιο της Ελιγιά.
Στον πρώτο όροφο, όπως ανεβαίνεις δεξιά είναι το γραφείο που καταρχήν δίνει τις πληροφορίες στους ανέργους και κατόπιν, εάν έχουν βρει όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά (από την κάρτα ανεργίας έως τη βεβαίωση μόνιμης κατοικίας), επιστρέφουν εκεί ώστε να υποβάλλουν αίτηση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει στην “Ε” ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων Νίκος Φασούλης από την περασμένη Πέμπτη, 22 Μαρτίου όταν ξεκίνησε η διαδικασία έως χτες Τρίτη, 27 Μαρτίου από το Εργατικό Κέντρο πέρασαν να παραλάβουν αιτήσεις για το πρόγραμμα 5.000 άτομα! Πρόκειται για ένα νούμερο που σίγουρα σοκάρει, ένα νούμερο που δείχνει το οξύ πρόβλημα της ανεργίας στην περιοχή. Οι αιτήσεις λήγουν την Παρασκευή, 30 Μαρτίου με τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου το οποίο είναι ο ενδιάμεσος φορέας για το πρόγραμμα μέσω του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ να έχει ζητήσει, όπως αναφέρει, την παράταση της σχετικής προθεσμίας.

Συνολικά οι θέσεις τις οποίες διεκδικούν οι άνεργοι σε Δήμους και φορείς του νομού Ιωαννίνων μέσω του Εργατικού Κέντρου είναι 676. Μέχρι χτες είχαν κατατεθεί γύρω στις 500 αιτήσεις, αριθμός ο οποίος ασφαλώς θα αυξηθεί τις επόμενες ημέρες. Να σημειωθεί πως συνολικά οι θέσεις μέσω της “Κοινωφελούς Εργασίας” στο νομό Ιωαννίνων είναι 1250 με τους υπόλοιπους φορείς να έχουν συνάψει συμφωνία με άλλους μεσολαβητές και όχι το Εργατικό Κέντρο. Όσοι μεσολαβούν για την όλη διαδικασία αμείβονται ανά άνεργο από το πρόγραμμα...

ΛΙΓΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Η διαδικασία στο ΕΚΙ, ωστόσο, δυσχεραίνεται πολύ από την έλλειψη προσωπικού στο γραφείο του πρώτου ορόφου το οποίο δίνει τα δικαιολογητικά ή δέχεται τις αιτήσεις. Οι υπάλληλοι είναι μόλις δύο (!) σε μία διαδικασία η οποία ξεκινά γύρω στις 8 το πρωί και ολοκληρώνεται γύρω στη 1.30 το μεσημέρι. Η μεγάλη χρονική καθυστέρηση (υπήρχαν άνθρωποι που, όπως μας ανέφεραν, περίμεναν μέχρι και δυόμιση ώρες ώστε να εξυπηρετηθούν) ήταν το ένα παράπονο που συναντά κανείς ανεβαίνοντας τα πρώτα σκαλιά στο Εργατικό.
Το δεύτερο και βαθύτερο είναι η ίδια η ανεργία ή έστω η υποαπασχόληση, προβλήματα δομικά στην ελληνική οικονομία τα οποία μεγέθυναν τα αλλεπάλληλα μνημόνια και η διάσωση των τραπεζικών κερδών.

“ΌΠΟΥ ΝΑ 'ΝΑΙ”
Αφού ανεβαίνω στον πρώτο όροφο όπου ο κόσμος περιμένει υπομονετικά τη σειρά του για να μπει στο γραφείο, κατεβαίνω τα σκαλιά στη γυριστή σκάλα στην οποία στέκονται όρθιοι οι επόμενοι. Φτάνοντας στο ισόγειο απέναντι από το κυλικείο ρωτάω δυνατά: “Θέλεις κανείς να μου μιλήσει για την εφημερίδα”. Ανταποκρίνονται δύο παρέες. Άλλωστε, η καθυστέρηση στην ουρά ευνοεί το ρεπορτάζ αφού θα ακούσουν όλοι. Είναι είναι η μόνη ευνοική συνθήκη στο όλο σκηνικό.

"ΝΑ ΤΑ ΓΡΑΨΕΙΣ ΟΛΑ"
Να τα γράψεις όλα όπως είναι”, λέει ένας κύριος ο οποίος τα έχει με τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους και τους γιατρούς. Είναι 58 ετών. Δούλευε ως μπογιατζής και 22 μήνες άνεργος. Όπως λέει θέλει 50 ένσημα για να συμπληρώσει ώστε να βγει στη σύνταξη. “Πού να τα βρω;”. Στο ερώτημα πώς ζει απαντά: “Με χρήματα από τη γυναίκα μου”.
Η φράση παλιότερα θα προσέβαλε τον περίφημο ανδρισμό, αλλά η γενικευμένη επισφάλεια έχει διαλύσει πολλές βεβαιότητες. Ο ίδιος κύριος θα πει αργότερα: “Κι αυτό το πρόγραμμα κοροϊδία είναι. Για πέντε μήνες”. Θα συμφωνήσει ο κύριος, γύρω στα 52, δίπλα του ο οποίος δούλευε στην εταιρεία ΑΚΜΩΝ στα Γιάννενα η οποία έκλεισε. Άνεργος ένα χρόνο. Δεν τον νοιάζει που θα δουλέψει. Σκουπίδια, φύλακας, γενικών καθηκόντων, το ίδιο κάνει. Στην κουβέντα συμμετέχει και ο τρίτος της “παρέας”: “Ζούμε με το ψέμα”, θα πει. 
Στο ερώτημα εάν η επιλογή θα γίνει με αξιοκρατικά κριτήρια (σ.σ. Σύμφωνα με το υπουργείο οι προσλήψεις θα γίνουν με βάση τα κριτήρια του ΑΣΕΠ που έχουν καθοριστεί και ανακοινωθεί) διάχυτη είναι η δυσπιστία. 
Ακούς για κάποιους που μπορεί να πάνε να παρακαλέσουν στα βουλευτικά γραφεία. “Να γλύψουν”, όπως λένε. Την ίδια καχυποψία μοιράζονται και οι δύο κοπέλες, γύρω στα 23, που ακούν από δίπλα και προηγούνται στη σειρά. Έχουν τελειώσει Ιστορικό-Αρχαιολογικό. Στα Γιάννενα. Πριν από 15 μήνες. Πώς ζουν; Κάνοντας ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά. Και με τα (όποια) χρήματα δίνουν οι γονείς. Τι θέλουν να κάνουν με το πρόγραμμα; Να δουλέψουν σε κάποιες από τις θέσεις για διοικητικό προσωπικό ή για ιστορικούς που ζητούν ορισμένοι Δήμοι. Πίσω τους, δίπλα από τους τρεις άνδρες, ακούει μία κυρία. Στα 62. Δούλεψε πέντε χρόνια στην Ένωση, όπως μου λέει, αφού υπήρξε νοικοκυρά (η γνωστή τυπική και άμισθη διαδρομή που επεφύλασσε παλιότερα η ζωή σε μία γυναίκα στην Ελλάδα). Την απέλυσαν. Κι ακόμη μου χρωστάνε, λέει συμπληρώνοντας πως ζει με χρήματα από τον εαυτό τους.
Κάπου αυτές οι ιστορίες, οι δύο γενιές τέμνονται.
Στην ανεργία. Και στο “τα βγάζω δύσκολα πέρα”. 
Συναντιούνται στα μαρμαρένια σκαλιά του Εργατικού Κέντρου της πόλης που (τι ειρωνία!) τα ανεβαίνεις, αλλά όταν ξέρεις καλά πως εάν σε πάρουν στο πολυπόθητο πεντάμηνο, δεν θα αργήσει η μέρα που θα χρειαστεί να ανέβεις πάλι σκαλιά ή να παρακαλέσεις για να βρεις εργασία...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου