Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Μούντζες και νιότη προδιαγεγραμμένη


«Τα χρόνια της νιότης είναι μακρόσυρτα γιατί είναι γεμάτα – τα χρόνια των γηρατειών είναι σύντομα γιατί είναι προδιαγεγραμμένα», γράφει στα «Σημειωματάρια» του ο Albert Camus.

Νιάτα και γηρατειά μοιάζουν σήμερα να συναντιούνται. Παρόλη την κοινωνικο-πολιτική ρευστότητα δίνεται μία αίσθηση προδιαγεγραμμένου. Μίας ζωής που κάτι σαν «τυφλό πεπρωμένο» τους υποδεικνύει ότι η ζωή τους θα είναι «έτσι». Όπως την σχεδίασαν οι άλλοι, οι ισχυροί. Στο όνομά τους. Με καθεστωτικό θράσος και απαράμιλλο κυνισμό.
Το να στήνουμε στον τοίχο τους καθηγητές για τις νεανικές χειρονομίες στην παρέλαση της 21ης Φλεβάρη 2012 στα Γιάννενα είναι στρουθοκαμηλισμός.
Και πανικός επειδή το σαράκι της αμφισβήτησης φωλιάζει (μπορεί και στρεβλά, αλλά πάντοτε) στα νιάτα. Είναι επίσης καθεστωτική νοοτροπία.
Σε μαθητές απευθυνόμαστε. Σε μαθητές που σκέφτονται κι αυτοί ελεύθερα. Δεν απευθυνόμαστε σε φαντάρους που λαμβάνουν εντολές. Αλλιώς, να επιστρέψει ο νόμος περί τεντυμποϊσμού και οι αποβολές από όλα τα σχολεία της επικρατείας.
Και στο κάτω κάτω της γραφής οι μαθητές έκαναν, σχεδόν μιμητικά, αυτό που τους έχει μάθει η κοινωνία «των μεγάλων». Η κοινωνία μας.


ΥΓ. «Δεν πήραν. Θα έχουν ακόμη από τα έτοιμα». Ατάκα μεσοκαμωμένης κυρίας για δύο ηλικιωμένους που αρνήθηκαν, μετά το τέλος της παρέλασης, να πάρουν γάλα «ΔΩΔΩΝΗ» από τους κτηνοτρόφους. Αχ, αυτά τα άτιμα τα «έτοιμα»!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου