Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

Παλινόρθωση

Εξηγούσε ένας παλιός της πολιτικής ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου κατέκτησε μεταξύ άλλων την εξουσία επειδή πέταξε το σύνθημα της αλλαγής παρασύροντας τις όμορες τότε πολιτικές δυνάμεις να βάζουν επιθετικούς προσδιορισμούς: σοσιαλιστική, κομμουνιστική, κοινωνική άρχισε να λέει η αριστερά, αλλά είχε χάσει το παιχνίδι. Την πολιτική πρωτοβουλία την είχε άλλος. Ήταν το ΠΑΣΟΚ, αυτό το κατασκεύασμα της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα.
Και πήρε τις εκλογές. Τη Δευτέρα το καθεστώς στην κορυφή του οποίου βρίσκεται ο Γ. Παπανδρέου απομονωμένο πολιτικά και κοινωνικά επιχείρησε να πάρει εκ νέου την πολιτική πρωτοβουλία με το πυροτέχνημα του δημοψηφίσματος που αίφνης ανακαλύφθηκε ως θεσμός της άμεσης δημοκρατίας το αληθινό νόημα της οποίας επιχειρεί να διαστρέψει κάθε εκδοχή του κοινοβουλευτικού πολιτικού συστήματος.
Οι σημερινές εξελίξεις όμως δεν οφείλονται ούτε στον φόβο του πολιτικού συστήματος πως μπορεί το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος να είναι αρνητικό για τη δανειακή σύμβαση ούτε στην δεδομένη απέχθεια των κομμάτων προς την λαϊκή  έκφραση, των κομμάτων που έχουν μάθει να δια-μεσολαβούν.
Πιο πολύ τα όσα εξελίσσονται αποτελούν μία επιχείρηση «βελούδινης» αλλαγής στο τιμόνι της εξουσίας από το ίδιο το μιντιακό και επιχειρηματικό σύστημα το οποίο στήριξε όχι τον Παπανδρέου προσωπικά, αλλά την απόφαση να προσφύγει στο μνημόνιο και να υπερασπίσει τα συμφέροντα των ισχυρών με αποφάσεις που θεωρούνταν αδιανόητο να λάβει ένα δήθεν φιλολαϊκό ΠΑΣΟΚ.
Το ποιος θα είναι ο εκλεκτός του επιχειρηματικού και μιντιακού συστήματος την επόμενη ημέρα δεν έχει τόση σημασία αυτή τη στιγμή. Το εάν θα λέγεται Σημίτης, Σαμαράς, Βενιζέλος,  Κουβέλης, δεν αλλάζει και πολλά- προς το παρόν πάντοτε.
Σημασία έχει να διακρίνουμε ως πολίτες (αν ακόμη μας αναγνωρίζεται- έστω και φραστικά- αυτή η ιδιότητα και δεν θα μας θεωρούν όλους άβουλους υπηκόους) ποια μπορεί να είναι διλήμματα της εποχής. Ιδού μερικά που ανέφερε και εκείνος ο παλιός της πολιτικής: Κατοχή ή αντίσταση; Δημοκρατία ή Ολιγαρχία; Ελευθερία ή βαρβαρότητα;  Αντικαθεστωτικός αγώνας ή τίποτα;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου