Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Το περιβάλλον θυσία στην «ανάπτυξη»


Το υπουργείο Περιβάλλοντος ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι θα απλοποιήσει την περιβαλλοντική νομοθεσία (η νομοθετική πρωτοβουλία αυτή γίνεται και καθ΄υπόδειξη του επικαιροποιημένου μνημονίου – νο 4- με το σκεπτικό ότι η υπάρχουσα νομοθεσία αποτελεί βαρίδι» για την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία).
Ένα από τα διαχρονικά όνειρα των υπουργών ΠΕΧΩΔΕ στην Ελλάδα ήταν να…χαλαρώσει η περιβαλλοντική νομοθεσία. Σύνηθες πρόσχημα για αυτό η επίκληση της γραφειοκρατίας που εμποδίζει τις επενδύσεις (το ότι, πολλές φορές, οι κερδοσκοπικές συνήθως επενδύσεις αυτές μπορεί να αφαιρούν πολύτιμους τοπικούς πόρους και να διαταράσσουν την ισορροπία των οικοσυστημάτων, ουδόλως απασχολούσε).
Η απόπειρα για αναθεώρηση του άρθρου του 24 του Συντάγματος (προστασία δασών) το 2001 επί Σημίτη και αργότερα επί Καραμανλή,
οι σφοδρές επιθέσεις του Γιώργου Σουφλιά απέναντι στο Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας το οποίο διαμόρφωσε μία πάγια νομολογία υπέρ της περιβαλλοντικής προστασίας με την έννοια της ανάγκης να προστεθούν τα κοινά, δημόσια αγαθά,
άλλες πολλές μικρές ενέργειες της νομοθετικής εξουσίας (ποιος ξεχνά τον αλήστου μνήμης δασονόμου Δρυ, το 2003, στις διατάξεις του οποίου συμφώνησε και η Νέα Δημοκρατία) και τα «στραβά μάτια» της διοίκησης, έχουν ήδη διαμορφώσει ένα κλίμα.
Εναντίον του περιβάλλοντος, εναντίον των δημόσιων, συλλογικών αγαθών. Μαζί την κυρίαρχη αντίληψη ότι το περιβάλλον και οι «οικολόγοι» ευθύνονται για την οικονομική κατάσταση της χώρας. Ας προσέξουμε ότι όλα τα παραπάνω επιχειρήματα (;) τα ακούγαμε την περίοδο των «παχιών αγελάδων», όταν μεσουρανούσε η κερδοσκοπική, νεοπλουτίστικη φούσκα της Ελλάδας του χρηματιστηρίου, της ολυμπιακής παράτας, του εύκολου πλουτισμού, του ατομισμού.
Με μία λέξη: κερδοσκοπία.
Κι όσο η πολιτεία δεν προχωρά σε ρυθμίσεις (πχ. χωροταξικά, δασολόγιο) τα παραθυράκια» μένουν ανοιχτά. Και οι «αετονύχηδες», μαθημένοι στα κόλπα, επωφελούνται θυσιάσουν το περιβάλλον στα κέρδη του. Η νομοθετική παρέμβαση Παπακωνσταντίνου για την απλοποίηση των αδειοδοτήσεων συμπυκνώνει σε έναν βαθμό αυτήν την Ελλάδα- εκπληρώνει ένα μύχιο όνειρο της: την Ελλάδα της «χαλαρής» συνείδησης, του «δεν πάει και καεί το σύμπαν», της ασυδοσίας. Πού να το ήξερε ο Σουφλιάς, πού να το φαντάζονταν παλιότεροι υπουργοί ΠΕΧΩΔΕ επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ (Β. Παπανδρέου, Λαλιώτης) ότι θα ερχόταν μία ημέρα που όλα θα ήταν «χαλαρά». Οι αγώνες τους τώρα δικαιώνονται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου