Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Κόρακες και ρομαντικοί


Παλιά η ρήση αλλά διαχρονική: Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα δύσκολα θα βγάλει το μάτι ενός διεφθαρμένου επαγγελματικού αθλητικού συστήματος. Ή τουλάχιστον θα επιχειρήσει να περάσει την αίσθηση πως ο χώρος καθαρίζει από τα λαμόγια, αλλά το μαχαίρι στο κόκκαλο (μία από τις προσφιλείς φράσεις) δεν θα φτάσει. Ας λένε στα τηλεπαράθυρα υπουργοί, βουλευτές, αθλητικοί παράγοντες ότι θα γίνει. Λόγια του αέρα. Κοπανιστά.

Στην Ελλάδα άλλωστε έχουμε χορτάσει από επιχειρήσεις «κάθαρση». Συνήθως εκείνοι που είχαν ως σημαία τους κάτι τέτοιο ήταν εκείνοι που με την πρώτη ευκαιρία – από τη στιγμή που ήταν και στα πράγματα- θα έβαζαν το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι. Μέχρι να έρθει ο επόμενος να...καθαρίσει τον κόπρο του Αυγεία.
Δύο εβδομάδες μετά τις πρώτες αποκαλύψεις που στοιχειοθετούν κατηγορίες για στημένα παιχνίδια, όλα θυμίζουν την πεπατημένη. Της συγκάλυψης και του «έλα μωρέ δεν βαριέσαι». Έτσι γίνεται. Κι αν έχουμε τόσο πολύ συμβιβαστεί με τις υπόγειες διαδρομές, τα δωράκια, την εκδούλευση, τις απειλές, είναι επειδή κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στον νέο-ελληνικό κοινωνικό και πολιτικό σχηματισμό. Η κρίση του πολιτικού συστήματος τέμνεται εδώ με την κρίση του αθλητικού οικοδομήματος. Και η επίκληση της ηθικής της κάθαρσης είναι το προπέτασμα για να κρυφτεί ο στρεβλός τρόπος που έχει χτιστεί το όλο σύστημα. Σε ένα άνισο και κερδοσκοπικό σύστημα, συνήθως δεν μπορείς παρά να λειτουργείς ως τέτοιος.

Σύννεφα
Το κοινό του ποδοσφαίρου δεν έπεσε από τα σύννεφα ασφαλώς. Όπως οι «Αγανακτισμένοι Πολίτες» που συγκεντρώνονται στις πλατείες από τις 25 Μαΐου γνωρίζει πολλά κι ακούει επίσης. Απλώς δεν έδινε και τόση σημασία επειδή για πολλούς από τους ρομαντικούς της μπάλας, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα παιχνίδι. Άντε και λίγο στοιχηματάκι το Σαββατοκύριακο στο προπατζίδικο του Γιώργου. Να περνά η ώρα, να γεμίζει ο κενός χρόνος, να βρίσκουμε ένα, κάποιο νόημα. Πλην των ρομαντικών (και άβουλων;), υπάρχουν φυσικά εκείνοι που έχουν πολύ συμφέρον. Συμφέρον από το να συντηρείται η φρενίτιδα του Σαββατοκύριακου, η φανατίλα, οι οργανωμένοι στρατοί που άμα λάχει μπαίνουν στο τερέν και διακόπτουν το παιχνίδι. Οικονομικό κυρίως το κίνητρο. Ποιος θα πειράξει τον πρόεδρο- προμηθευτή του δημοσίου που είναι αγκαλιά στα επίσημα με τον υπουργό, ακόμη και τον επαρχιακό πολιτευτάκο της συμφοράς; Όποιος το επιχειρήσει, τα βάζει με τον «υπέροχο λαό», τα βάζει με την ιστορική ομάδα και άλλα τέτοια ψεύδη. Οι πλατείες δείχνουν τον τρόπο- μόνο «αγανακτισμένοι φίλαθλοι» ίσως αλλάξουν το αρρωστημένο σύστημα Οι υπόλοιποι είναι για τη λεζάντα...
από την ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ (Κυριακή 10/7/2011)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου