Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Ποιος είμαι (bio)

Ο Γιώργος Παπαχριστοδούλου γεννήθηκε το 1981 στη Χαλκίδα και μεγάλωσε στην Εύβοια. Από το 2000 έως την άνοιξη του 2016 έζησε στα Ιωάννινα όπου βρέθηκε ως φοιτητής στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του πανεπιστημίου της πόλης. 

Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες «Ηπειρωτικός Αγών» (2003-2005) και «Ενημέρωση της Ηπείρου» (2009-2012), ως παραγωγός της καθημερινής ειησεογραφικής εκπομπής «Μικρού Μήκους»στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Ιωαννίνων (2013-2014), ως ανταποκριτής του ραδιοσταθμού «Στο Κόκκινο» (2014), ενώ από το 2013 έως το 2015 συμμετείχε ως αλληλέγγυος παραγωγός στο εγχείρημα της αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΑ Ιωαννίνων (ertopen). 

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Όταν η ταρίφα είναι στα 25 ευρώ...


Μία μικρή ιστορία και κάποιες ερμηνείες για την ακύρωση όλων των υπολοίπων παραστάσεων του «Μαρινέλλα-Το Μιούζικαλ»
του Γ. ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ από την ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Όταν η παραγωγή είναι ακριβή, το εισιτήριο είναι ακριβό και ο κόσμος δεν έχει χρήματα, τότε η εξέλιξη είναι μοιραία: ακυρώθηκαν όλες οι προγραμματισμένες μέχρι και τις 7 Σεπτεμβρίου παραστάσεις του θεατρικού έργου «Μαρινέλλα -Το Μιούζικαλ» των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου, όπως ανακοινώθηκε την Τρίτη. Η ακύρωση είχε προαναγγελθεί εμμέσως, αλλά ουσιαστικά με την ακύρωση των παραστάσεων σε δύο πόλεις της Ηπείρου, την Άρτα και την Πρέβεζα. Επίσης, στα Γιάννενα λόγω χαμηλής κίνησης των εισιτηρίων αντί για δύο, δόθηκε μία παράσταση την Τετάρτη 28 Ιουνίου στο υπαίθριο θέατρο της ΕΗΜ στον Φρόντζο. Ακυρώθηκε ακόμη μία παράσταση στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Ελλάδας και συγκεκριμένα στο Αγρίνιο.

Η επίσημη δικαιολογία σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν οι «τεχνικοί λόγοι». Το γράφαμε και στο «Δελτίο Θυέλλης» στην «Τελευταία σελίδα» της «Ενημέρωσης» την Τρίτη 5 Ιουλίου. Τεχνικοί λόγοι δεν υπήρχαν ασφαλώς- αυτό που έλειπε δεν ήταν τα σκηνικά και τα κουστούμια της παράστασης τα οποία δεν ήρθαν επειδή το φορτηγό κάπου κόλλησε στη διαδρομή. Ήταν φυσικά ο κόσμος. Αποτέλεσμα η ακύρωση των παραστάσεων.

«Δεν έχει μειωμένο»
Πέρα από το υψηλό κόστος αμοιβών των συντελεστών της παράστασης (Μαρινέλλα, Λάμπης Λιβιεράτος, Αντώνης Λουδάρος, Τζένη Μπότση, Κατερίνα Παπουτσάκη) το οποίο σε αυτές τις περιπτώσεις ακριβαίνει το εισιτήριο, φαίνεται πως η εταιρεία που διοργάνωνε την περιοδεία δεν ήταν διατεθειμένη να κάνει και προσφορές.
Έμενε ακατέβατη στην ταρίφα των 25 ευρώ, όπως κάνουν κι άλλοι θίασοι που έρχονται στην πόλη (άλλες φορές η «ταρίφα» είναι 23 ευρώ). Όταν στο e-mail της εφημερίδας έφτασε η ανακοίνωση για το πέρασμα της παράστασης από τα Γιάννενα και την προπώληση των εισιτηρίων παρατηρήσαμε ότι δεν αναφερόταν το πόσο κοστίζει η είσοδος. Τηλεφωνήσαμε στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών και η απάντηση ήταν: «25 ευρώ». Η επόμενη ερώτηση ήταν πόσο έχει το μειωμένο. Η ευγενική απάντηση της κυρίας από την άλλη άκρη της γραμμής ήταν αρνητική: «Δεν έχει μειωμένο». Μάλιστα μας πληροφόρησε ότι το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου προσπάθησε να πιέσει ώστε να υπάρχει και μειωμένο εισιτήριο, αλλά δεν τα κατάφερε.
Η Μαρινέλλα είναι καλή ερμηνεύτρια, με τη δική της διαδρομή στο λαϊκό τραγούδι και στο μιούζικαλ αργότερα (όπως αφηγείται ο Στέλιος Καζαντζίδης στο Βασίλη Βασιλικό με τον χορό και την κίνησή της η Μαρινέλλα εντυπωσίασε το αθηναϊκό κοινό όταν κατέβηκε στην πρωτεύουσα από τη Θεσσαλονίκη).

Αλμυρή τιμή και ναφθαλίνη
Εντούτοις, τα 25 ευρώ είναι μία «αλμυρή» τιμή, ειδικά σήμερα. Ένας από τους λόγους- κατά τη γνώμη μας- που δεν τράβηξαν- κατά το κοινώς λεγόμενο- οι παραστάσεις ήταν αυτός. Ίσως και μία αίσθηση «ναφθαλίνης» που μπορεί να εξέπεμπε στον κόσμο το όνομα της Μαρινέλλας. Το αντίθετο συνέβη στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη τα δύο χρόνια που η παράσταση ανέβηκε εκεί κόβοντας 80.000 εισιτήρια. Αυτή η διαφορά έχει την εξήγησή της: το μιούζικαλ στην Ελλάδα το έχουμε συνηθίσει ως ένα καλλιτεχνικό συμβάν που απευθύνεται στο κοινό της πόλης (τηλεοπτικό σήμερα). Για αυτό και οι σικ κυρίες της πρωτεύουσας έτρεξαν να το δουν. Ενώ, εδώ στην Ήπειρο, η «μπογιά» της Μαρινέλλας δεν περνά: έχει καταγραφεί στη μνήμη μας ως κορίτσι της πόλης (αφήστε που ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη, τη «φτωχομάνα» κι έκανε καριέρα): με τις ανέσεις του και τη μοδάτη του ζωή. 

...Και ο Στέλιος
Ενώ, σε εμάς εδώ, στην Ήπειρο, μας αρέσουν, πιο κοντινά, πράγματα: προβατάκια, παράδοση, κλαρίνα κλπ. Τελικά, η αποχή του κοινού από τις παραστάσεις έδωσε το δικό της μήνυμα στους διοργανωτές (και την ακύρωσαν). Με αυτά δεν θέλουμε να σας επιπλήξουμε επειδή δεν πήγατε; Ούτε εμείς το κάναμε (κι επειδή δεν θα δίναμε 25 ευρώ- άκου, εκεί να μην έχει καν μειωμένο) κι επειδή μας έχει μείνει στο μυαλό η ανάμνηση της Μαρινέλλας, παρτενέρ του Καζαντζίδη.

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Το περιβάλλον θυσία στην «ανάπτυξη»


Το υπουργείο Περιβάλλοντος ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι θα απλοποιήσει την περιβαλλοντική νομοθεσία (η νομοθετική πρωτοβουλία αυτή γίνεται και καθ΄υπόδειξη του επικαιροποιημένου μνημονίου – νο 4- με το σκεπτικό ότι η υπάρχουσα νομοθεσία αποτελεί βαρίδι» για την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία).
Ένα από τα διαχρονικά όνειρα των υπουργών ΠΕΧΩΔΕ στην Ελλάδα ήταν να…χαλαρώσει η περιβαλλοντική νομοθεσία. Σύνηθες πρόσχημα για αυτό η επίκληση της γραφειοκρατίας που εμποδίζει τις επενδύσεις (το ότι, πολλές φορές, οι κερδοσκοπικές συνήθως επενδύσεις αυτές μπορεί να αφαιρούν πολύτιμους τοπικούς πόρους και να διαταράσσουν την ισορροπία των οικοσυστημάτων, ουδόλως απασχολούσε).
Η απόπειρα για αναθεώρηση του άρθρου του 24 του Συντάγματος (προστασία δασών) το 2001 επί Σημίτη και αργότερα επί Καραμανλή,
οι σφοδρές επιθέσεις του Γιώργου Σουφλιά απέναντι στο Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας το οποίο διαμόρφωσε μία πάγια νομολογία υπέρ της περιβαλλοντικής προστασίας με την έννοια της ανάγκης να προστεθούν τα κοινά, δημόσια αγαθά,
άλλες πολλές μικρές ενέργειες της νομοθετικής εξουσίας (ποιος ξεχνά τον αλήστου μνήμης δασονόμου Δρυ, το 2003, στις διατάξεις του οποίου συμφώνησε και η Νέα Δημοκρατία) και τα «στραβά μάτια» της διοίκησης, έχουν ήδη διαμορφώσει ένα κλίμα.
Εναντίον του περιβάλλοντος, εναντίον των δημόσιων, συλλογικών αγαθών. Μαζί την κυρίαρχη αντίληψη ότι το περιβάλλον και οι «οικολόγοι» ευθύνονται για την οικονομική κατάσταση της χώρας. Ας προσέξουμε ότι όλα τα παραπάνω επιχειρήματα (;) τα ακούγαμε την περίοδο των «παχιών αγελάδων», όταν μεσουρανούσε η κερδοσκοπική, νεοπλουτίστικη φούσκα της Ελλάδας του χρηματιστηρίου, της ολυμπιακής παράτας, του εύκολου πλουτισμού, του ατομισμού.
Με μία λέξη: κερδοσκοπία.
Κι όσο η πολιτεία δεν προχωρά σε ρυθμίσεις (πχ. χωροταξικά, δασολόγιο) τα παραθυράκια» μένουν ανοιχτά. Και οι «αετονύχηδες», μαθημένοι στα κόλπα, επωφελούνται θυσιάσουν το περιβάλλον στα κέρδη του. Η νομοθετική παρέμβαση Παπακωνσταντίνου για την απλοποίηση των αδειοδοτήσεων συμπυκνώνει σε έναν βαθμό αυτήν την Ελλάδα- εκπληρώνει ένα μύχιο όνειρο της: την Ελλάδα της «χαλαρής» συνείδησης, του «δεν πάει και καεί το σύμπαν», της ασυδοσίας. Πού να το ήξερε ο Σουφλιάς, πού να το φαντάζονταν παλιότεροι υπουργοί ΠΕΧΩΔΕ επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ (Β. Παπανδρέου, Λαλιώτης) ότι θα ερχόταν μία ημέρα που όλα θα ήταν «χαλαρά». Οι αγώνες τους τώρα δικαιώνονται...

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

«Να έρθω απόψε στο σπίτι σου να κάνω μπάνιο;» (Μπορεί να είναι και φλερτ)

Η Ανατολή κι άλλες περιοχές του λεκανοπεδίου Ιωαννίνων μένουν χωρίς νερό κάθε καλοκαίρι εδώ και χρόνια. Η μία αιτία είναι η κακοδιαχείριση του νερού και η υπερκατανάλωση. Σε αυτό συμφωνούν η νυν και η προηγούμενη δημοτική αρχή. Αυτή η επισήμανση αφορά τη συμπεριφορά των πολιτών (ή μήπως πελατών των υπηρεσιών νερού;).
Η δεύτερη- και βασικότερη- αιτία όπως έχει κατ’ επανάληψη τονιστεί είναι η μεγάλη διαρροή στα δίκτυα ύδρευσης (τα δημόσια δίκτυα δεν συντηρούνται στην Ελλάδα). Αν δεν κάνουμε λάθος για μεγάλες απώλειες νερού στα δίκτυα έκανε λόγο και η αντιπολίτευση επί δημαρχίας Εμμανουηλίδη. Η δεύτερη  επισήμανση αφορά τις δημοτικές αρχές.

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Κόρακες και ρομαντικοί


Παλιά η ρήση αλλά διαχρονική: Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα δύσκολα θα βγάλει το μάτι ενός διεφθαρμένου επαγγελματικού αθλητικού συστήματος. Ή τουλάχιστον θα επιχειρήσει να περάσει την αίσθηση πως ο χώρος καθαρίζει από τα λαμόγια, αλλά το μαχαίρι στο κόκκαλο (μία από τις προσφιλείς φράσεις) δεν θα φτάσει. Ας λένε στα τηλεπαράθυρα υπουργοί, βουλευτές, αθλητικοί παράγοντες ότι θα γίνει. Λόγια του αέρα. Κοπανιστά.
Στην Ελλάδα άλλωστε έχουμε χορτάσει από επιχειρήσεις «κάθαρση». Συνήθως εκείνοι που είχαν ως σημαία τους κάτι τέτοιο ήταν εκείνοι που με την πρώτη ευκαιρία – από τη στιγμή που ήταν και στα πράγματα- θα έβαζαν το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι. Μέχρι να έρθει ο επόμενος να...καθαρίσει τον κόπρο του Αυγεία.

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Ιούλιος ανυπόμονος, πολιτεία και συμμετοχή


Ετούτος ο Ιούλιος είναι βουτηγμένος στην ανυπομονησία. Σαν να έχει σταματήσει ο χρόνος. Καταιγιστικές οι ειδήσεις γύρω μας πυροβολούν κάθε μέρα. Περικοπές. Παντού. Και λιγότερη δημοκρατία. Το αναιμικό πολιτικό σύστημα της χώρας, αυτό που φέρει την κύρια ευθύνη μαζί τους επιχειρηματίες – «τζαμπατζήδες» για την κατάσταση προσπαθεί από κάπου να κρατηθεί. Προσπαθεί, προπαγανδιστικά, να φουσκώσει (η τηλεόραση σε αυτό είναι πάντοτε το κατάλληλο εργαλείο) τις φραστικές- τις περισσότερες φορές- επιθέσεις σε βάρος πολιτικών. 

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Της πλατείας δεν της λείπουν αγάλματα- ζωή της λείπει


Να στηθεί ένα ακόμη μνημείο στην κεντρική πλατεία της πόλης των Ιωαννίνων αφιερωμένο στους Ηπειρώτες ευεργέτες ζητά ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Παντούλας σε επιστολή του προς τον δήμαρχο Ιωαννίνων Φίλιππα Φίλιο για τον εορτασμό των «Ελευθέριων» του 2013. 

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Τεχνικοί λόγοι (δήθεν)

Η αρχή έγινε από τα Γιάννενα – στα οποία δεν πραγματοποιήθηκε η δεύτερη παράσταση «Μαρινέλλα, το μιούζικαλ». Ακολούθησε η ακύρωση των παραστάσεων σε Πρέβεζα και Άρτα (ήταν προγραμματισμένες για το περασμένο Σαββατοκύριακο). Τεχνικοί λόγοι ήταν η επίσημη αιτιολογία.