Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

«Θα πάω να πλανέψω μελίσσια έλεγε κάθε φθινόπωρο»

Ο Κονιτσιώτης σκηνοθέτης Βαγγέλης Ευθυμίου μιλά για τον «Πλανευτή του Γράμμου»
Συνέντευξη τον ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ για την ’ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ’  


Ένα ντοκιμαντέρ που μιλά για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας στον πλανήτη μέσα από μία προσωπική, βιωματική ιστορία προβάλλεται την Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011 στο πλαίσιο του ταξιδιού του Φεστιβάλ Μικρού Μήκους της Δράμας. Πρόκειται για τον «Πλανευτή του Γράμμου». Το έχει γυρίσει ο γεννημένος στην Κόνιτσα, Βαγγέλης Ευθυμίου και αφορά τις μέλισσες, που αποτελούν σπουδαίο δείκτη για την κατάσταση του οικοσυστήματος και της βιοποικιλότητας των ειδών.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά για το ντοκιμαντέρ και ευρύτερα τη σχέση με του με τα περιβαλλοντικά ζητήματα. Ο πλανευτής βραβεύτηκε στο φεστιβάλ της Δράμας (2010) στην κατηγορία των digi |(ψηφιακών) ταινιών. Οι προβολές των βραβευμένων ταινιών του φεστιβάλ φιλοξενούνται από την Κινηματογραφική Ομάδα του πανεπιστημίου Ιωαννίνων (ΚΟΠΙ) στο Πολυθέαμα (Σικελιανού 3-Γιάννενα). Ώρες έναρξης: 21:00 και 23:00. Είσοδος: 2 ευρώ.

-Τι σας παρακίνησε να γυρίσετε την ταινία;
Η ταινία αυτή ξεκινά από μία πολύ προσωπική υπόθεση... Ο πρωταγωνιστής είναι ο πατέρας μου και ο συμπρωταγωνιστής είναι ο παιδικός μου φίλος. Θα μου πείτε «και τι φταίμε εμείς να μας ταλαιπωρείς με προσωπικές ιστορίες...». Πιστεύω πως η επιλογή της ιστορίας έχει ενδιαφέρον για όλους μας.

-Γιατί «πλανευτής»;
Είναι ο όρος που χρησιμοποιεί ο πατέρας μου για τη συγκεκριμένη εργασία. «Θα πάω να πλανέψω μελίσσια» έλεγε κάθε φθινόπωρο.

-Πώς περάσατε από τη φωτογραφία στο ντοκιμαντέρ;
Η φωτογραφία μου έδωσε αρκετά πράγματα για μια δεκαετία και έκανε τον κύκλο της. Μετά άρχισε η επανάληψη. Η δημιουργική αναζήτηση από την πλευρά μου είχε τελειώσει οπότε χάνεται το ενδιαφέρον και αρχίζει η κούραση. Στο σημείο αυτό - αν σέβεσαι τη δουλειά σου - καλό είναι να αλλάξεις επάγγελμα. Αν παρέμενα στη φωτογραφία νομίζω πως θα έκανα αδιάφορα πράγματα. Ξεκίνησα το 1998 με το πρώτο μου ντοκιμαντέρ δοκιμαστικά, είδα την ανταπόκριση του κοινού στα φεστιβάλ, πήρα θάρρος και συνέχισα με ένα νέο μέσο για μένα και πολύ πιο συναρπαστικό.

-Το ντοκιμαντέρ με οικολογικό περιεχόμενο έχει μέλλον στην Ελλάδα;
Το περιβάλλον και η οικολογία είναι σε ένα καλύτερο δρόμο σήμερα από ότι πριν 25 χρόνια που ξεκινούσα.
Μέσα σε αυτό το κλίμα υπάρχει και μία σχετική «άνθιση» εκπομπών κυρίως οικολογικού περιεχομένου.
Το ντοκιμαντέρ είναι λίγο πιο δύσκολο είδος και ως μικρή χώρα έχουμε τα προβλήματά μας πάνω σε αυτό.
Τα ντοκιμαντέρ για το περιβάλλον προϋποθέτουν την ουσιαστική εμπλοκή του σκηνοθέτη με το θέμα και όχι απλώς την επιμέλεια. Έτσι είναι λίγα τα περιβαλλοντικά ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα, ενώ οι εκπομπές είναι αρκετές...Και πολλοί τις θεωρούν ντοκιμαντέρ, ενώ δεν είναι. 
- Αναμφίβολα, το ντοκιμαντέρ αυτού του είδους έχει πολιτικές προεκτάσεις. Πώς μπορεί να παρακινήσει σε δράση τους πολίτες;

Εδώ είναι και ο βασικότερος λόγος της ενασχόλησής μου με το είδος. Με το περιβάλλον ασχολούμαι 25 χρόνια. Δεν περιμένω πλέον να γίνει τίποτε ουσιαστικό από την πλευρά της πολιτείας γιατί υπάρχει τεράστιο κόστος και δεν το αναλαμβάνει κανείς! Ο μόνος τρόπος για να αλλάξουν τα πράγματα είναι από τους ίδιους τους πολίτες. Εάν αποκτήσουν τη γνώση και καταλάβουν τι κάνουν για το μέλλον των παιδιών τους, τότε ίσως οι πράξεις του καθενός να είναι διαφορετικές.
Αυτό είναι το ζητούμενο. Το ντοκιμαντέρ μπορεί να μεταφέρει μηνύματα και γνώση. Δεν χρειάζεται διδαχή μέσω του ντοκιμαντέρ, χρειάζεται συναίσθημα για να μείνει κάτι και σε βάθος χρόνου να αλλάξουν τα πράγματα.
Για παράδειγμα, δεν θα έπρεπε να χτίζουμε καθόλου εκτός οικισμών. Πάνω σε αυτό έγινε μία μικρή προσπάθεια από το υπουργείο Περιβάλλοντος να περιορίσει τη δόμηση στις προστατευόμενες περιοχές. Ξεσηκώθηκαν βουλευτές της κυβέρνησης αποτρέποντας τον περιορισμό αυτό. Είναι ένα τραγικό παράδειγμα για τη νοοτροπία των πολιτικών μας που παραμένει στις «γραμμές» της δεκαετίες το '60.
Σε μερικά χρόνια θα είναι αδύνατο να βρεις καθαρό νερό. Τι θα πούνε τότε στα παιδιά τους; «Σου εξασφάλισα επενδύσεις, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει καθαρό νερό για σένα, οπότε αν μπορείς να ξεδιψάσεις με τα χαρτονομίσματα...».

-Τι δυσκολίες αντιμετωπίζει κανείς ώστε να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ; Πόσο ανεξάρτητος μπορεί να είσαι εάν χρηματοδοτείσαι από έναν κυβερνητικό φορέα; Το ρωτώ επειδή η αξιοπιστία μίας έρευνας πλήττεται εάν χρηματοδοτείται από μία πολυεθνική ή το κράτος...

Είναι καθαρά επιλογή του δημιουργού. Υπάρχει το υποκειμενικό φιλτράρισμα του σκηνοθέτη που καθορίζει το αποτέλεσμα. Πιστεύω πως μπορεί ο δημιουργός να είναι ειλικρινής και σε βάθος χρόνου να εκτιμηθεί ακόμη και από αυτούς που «θίγονται» σε πρώτο επίπεδο. Ο άλλος δρόμος του «στρογγυλέματος των προβλημάτων» δεν εξυπηρετεί την κοινωνία και δεν έχει και λόγο ύπαρξης.

-Έτος βιοποικιλότητας φέτος για τον ΟΗΕ. Στο θέμα αναφέρεται η ταινία; Πώς θα μπορούσε να συμβάλλει μία ταινία στην ανάδειξη του θέματος;

Η ταινία πατάει πάνω σε μία βασική αρχή. Όλες οι μορφές ζωής έχουν δικαίωμα ύπαρξης και υπάρχουν περιπτώσεις όπου ένα μικρό έντομο προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες πάνω στον πλανήτη γη.

-Ετοιμάζετε κάτι αυτό τον καιρό; Θα προβληθεί νομίζω ένα ντοκιμαντέρ για το νερό.

Ναι. Ολοκλήρωσα το ντοκιμαντέρ «Υδάτινος ορίζοντας» το οποίο θα προβληθεί από την ΕΤ1 στις 22 Μαρτίου στις 22:00 ανήμερα της παγκόσμιας ημέρας νερού. Και ετοιμάζω άλλα τρία περιβαλλοντικού περιεχομένου.

-Κάτι τελευταίο;

Η περιοχή των Ιωαννίνων έχει πολλές σημαντικές περιοχές οι οποίες προστατεύονται «θεωρητικά». Σε μερικά χρόνια η αξία των περιοχών αυτών θα είναι ανεκτίμητη μόνο εάν διατηρηθούν και προστατευθούν ουσιαστικά. Η ανάπτυξη που βασίζεται στην καταστροφή στερεί από τα παιδιά μας οικονομικούς πόρους, αλλά και ποιότητα ζωής. Το τραγικό είναι ότι όλοι το κάνουν για να έχουν τα παιδιά τους «ένα καλύτερο μέλλον»...


ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ
Γεννήθηκε το 1967 στην περιοχή της Κόνιτσας, έναν τόπο απομονωμένο, άγριο και ορεινό. Το 1988 άρχισε την επαγγελματική του ενασχόληση με τη φωτογραφία.
Συνεργάστηκε με το περιοδικό «Φωτογράφος», το περιοδικό ΓΑΙΟΡΑΜΑ, διαφημιστικές εταιρίες, έκανε καμπάνια για τον ΕΟΤ, ανέλαβε τη φωτογράφηση του CAMEL TROPHY ταξίδευσε σε χώρες της Ασίας με φωτογραφικό ενδιαφέρον. Τα 2001 ξεκίνησες συνεργασία με το διεθνές πρακτορείο APEIRON. Πάθος του, να φυτεύει βελανιδιές. Μάλιστα, μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές (και) του 2007 διατύπωσε μία πρόταση για φύτευση βαλανιδιών ώστε να διατηρηθεί η βιοποικιλότητα. Όλη η πρόταση στο velanidies.blogspot.com/
Δέκα χρόνια μετά, σκηνοθέτησε το πρώτο του ντοκιμαντέρ επιλέγοντας έτσι την αμεσότητα της κινούμενης εικόνας. Έκτοτε προσπαθεί με τις ταινίες του να μεταφέρει τη λιτότητα και την αρμονία της φύσης στο θεατή.
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ: 
2009 «Ο πλανευτής του Γράμμου»(Ντοκιμαντέρ 27’), 
2008 «Dry stone routes» (Ντοκιμαντέρ 26’), 
2007 «Μεταξύ βουνών και ποταμών» (Ντοκιμαντέρ 15’), «Inspired by nature» (Ντοκιμαντέρ 10’), 
2006 «3th Olympus marathon»(Ντοκιμαντέρ 40’), 
2005 «Το κελί των Αγγέλων» (Ντοκιμαντέρ 11’), 
1998 «Στα ίχνη του Ε4» (Ντοκιμαντέρ 20’).
Όλα τα νέα του πλανευτή τα μαθαίνουμε στο ιστολόγιο thecharmerofgrammos.blogspot.com.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου